Sorgo to zboże cenione za wyjątkową odporność na suszę, wysokie temperatury oraz różnorodne choroby, dzięki czemu doskonale radzi sobie nawet w najbardziej wymagających warunkach klimatycznych. Uprawa tej rośliny nie wymaga dużych nakładów na podlewanie ani skomplikowanych zabiegów agrotechnicznych, co znacząco przekłada się na niższe koszty produkcji. Może rosnąć na różnych rodzajach gleby, choć najlepsze efekty osiąga na podłożach lekkich i piaszczystych. Plony ziarna często sięgają 7 10 ton na hektar. Sorgo znajduje zastosowanie nie tylko jako surowiec do produkcji ziarna i kiszonki, ale także pełni istotną rolę w przemyśle biopaliwowym. Dzięki tej uprawie rolnicy mogą urozmaicić swoją produkcję, co pomaga ograniczyć ryzyko strat spowodowanych niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi.
Czym jest sorgo i dlaczego warto je uprawiać?
Sorgo to zboże z rodziny wiechlinowatych, które wyróżnia się niezwykłą odpornością na suszę i wysokie temperatury, co sprawia, że doskonale sprawdza się w trudnych warunkach klimatycznych jako alternatywa dla tradycyjnych roślin uprawnych. Ta roślina charakteryzuje się bogatym składem odżywczym — dostarcza znaczące ilości białka, błonnika oraz cennych mikroelementów, a jednocześnie jest naturalnie pozbawiona glutenu, co czyni ją idealnym wyborem dla osób z nietolerancją tego składnika. Uprawa sorgo przyczynia się również do zwiększenia bioróżnorodności w rolnictwie, a jej rozbudowany system korzeniowy korzystnie wpływa na strukturę gleby, poprawiając tym samym zdrowie środowiska naturalnego i jakość plonów. Co więcej, sorgo jest niezwykle wszechstronne — wykorzystuje się je nie tylko jako składnik żywności dla ludzi, ale także jako paszę dla zwierząt. Dodatkowo odgrywa istotną rolę w przemyśle bioenergetycznym i włókienniczym, podkreślając jego uniwersalność w różnych sektorach gospodarki.
Jakie są najważniejsze odmiany sorgo?
W Polsce sorgo można zasadniczo podzielić na trzy główne kategorie: odmiany ziarnowe, pastewne (kiszonkowe) oraz te przeznaczone do produkcji biomasy i biopaliw.
Ziarna odmian ziarnowych, takich jak Zealandia SU czy Mojave, mają intensywną czerwoną barwę i są wysoko cenione jako pasza dla różnorodnych ptaków oraz zwierząt hodowlanych. W sprzyjających warunkach, ich plony mogą wynosić od 6 do 10 ton na hektar, co czyni je bardzo wartościowym produktem rolniczym.
Pastewne odmiany, przykładowo Jaspe, Emeraude oraz Styx, wyróżniają się:
- dużą wydajnością zielonej masy,
- świetną strawnością,
- idealnością do produkcji kiszonki.
Kiszonka jest szczególnie korzystna dla bydła.
Jeśli chodzi o odmiany, które służą do produkcji biomasy i biopaliw, są one wykorzystywane m.in. do wytwarzania bioetanolu i biogazu, co podkreśla ich rosnące znaczenie w sektorze energetycznym.
Wybór odpowiedniej części sorghum zależy od zamierzeń uprawy oraz specyficznych warunków środowiskowych. Kluczowe aspekty, takie jak odporność oraz czas wzrostu roślin, mają istotny wpływ na jakość i ilość plonów.
Odmiany ziarnowe
Odmiany sorgo ziarnowego zyskują na popularności głównie ze względu na swoje zastosowanie w produkcji ziarna, które służy jako pokarm dla zwierząt, w tym dla ptaków oraz innych zwierząt hodowlanych. Ich masa tysiąca ziaren (MTZ) oscyluje w przedziale od 15 do 40 gramów.
W Polsce na czołowej pozycji znajdują się odmiany ziarnowe, takie jak Zealandia SU oraz Mojave. Te konkretne kompozycje wyróżniają się nie tylko dużą odpornością na suszę, ale także na zasolenie gleby. Dzięki tym niezwykłym właściwościom mogą plonować nawet w trudnych warunkach klimatycznych, co czyni je jeszcze bardziej atrakcyjnymi dla rolników.
Ziarna sorgo pochodzące z tych odmian to cenne źródło paszy, które charakteryzuje się znaczącą wartością odżywczą. W ostatnich latach sorgo zyskuje coraz większe uznanie w polskim rolnictwie, a jego znaczenie nieustannie rośnie.
Odmiany pastewne i sudańskie
Sorgo pastewne oraz sudańskie odgrywają kluczową rolę w produkcji kiszonki, dzięki swoim znakomitym plonom. Charakteryzują się wysoką strawnością, co czyni je cennym źródłem paszy dla bydła. W Polsce w szczególności wyróżniają się odmiany takie jak:
- Jaspe,
- Emeraude,
- Styx.
Te konkretne gatunki cechuje tzw. stay-green, co oznacza, że liście pozostają zielone nawet w fazie dojrzewania. Taki aspekt nie tylko podnosi jakość kiszonki, ale również zwiększa odporność roślin na suszę. Ponadto, sorgo pastewne i sudańskie stanowią efektywną alternatywę dla kukurydzy w systemach żywienia zwierząt, co czyni je jeszcze bardziej atrakcyjnym wyborem dla hodowców.
Odmiany na biomasę i biopaliwa
Odmiany sorgo przeznaczone do produkcji biomasowej zdobywają coraz większą popularność ze względu na ich imponującą wydajność. Dzięki temu stają się doskonałym surowcem wykorzystywanym w przemyśle biopaliw. Sorgo odgrywa kluczową rolę w wytwarzaniu bioetanolu oraz biogazu, które są uznawane za ekologiczne źródła energii.
Co więcej, tropikalna budowa biomasy sorgo znajduje zastosowanie w produkcji:
- bioplastików,
- materiałów budowlanych,
- bioetanolu,
- biogazu.
Roślina ta charakteryzuje się wyjątkową odpornością na suszę i potrafi przynosić znaczne plony. Z tych powodów, odmiany sorgo zyskują coraz większe uznanie w gospodarstwach rolnych, zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami. Przyczyniają się w ten sposób do rozwoju technologii ekologicznych opartych na odnawialnych źródłach energii.
| Temat | Informacje |
|---|---|
| Ogólne cechy sorgo | Wyjątkowa odporność na suszę, wysokie temperatury, choroby; niskie wymagania na podlewanie i zabiegi agrotechniczne; plon 7-10 t/ha; uprawa na lekkich i piaszczystych glebach; zastosowanie w produkcji ziarna, kiszonki, biopaliw. |
| Główne odmiany sorgo | Ziarnowe (np. Zealandia SU, Mojave) – plon 6-10 t/ha, czerwone ziarna, pasza; Pastewne (Jaspe, Emeraude, Styx) – duża wydajność zielonej masy, strawność, kiszonka dla bydła; Biomasowe/biopaliwa – do produkcji bioetanolu, biogazu, bioplastików. |
| Odporność i wymagania klimatyczne | Kiełkowanie w temp. gleby powyżej 10-14°C; optymalny siew po 15 maja; odporność na suszę i zasolenie; głęboki system korzeniowy; wrażliwość na przymrozki (zwłaszcza wiosenne); preferuje ciepły klimat. |
| Wymagania glebowe | Lekkie, piaszczyste, dobrze przepuszczalne i żyzne gleby; pH 5,5-8,5; unika gleb gliniastych, zimnych i wilgotnych; zdolność do wzrostu na glebach klas III-VI o ograniczonej wilgotności. |
| Płodozmian i przygotowanie stanowiska | Unikać siewu po zbożach; najlepiej po roślinach okopowych, bobowatych, motylkowych; orka zimowa 25-30 cm; gleba drobno rozdrobniona i wolna od grud; nawożenie organiczne (obornik, gnojowica) i mineralne (N, P, K, mikroelementy); ważne nawożenie startowe. |
| Norma i głębokość siewu | Ziarnowe: 220-300 tys. nasion/ha; kiszonkowe: 180-250 tys. nasion/ha; głębokość siewu 2-4 cm (do 5 cm na wilgotnych glebach); zaprawianie nasion zalecane. |
| Termin siewu i rozstawa rzędów | Siew przy temp. gleby 10-15°C (połowa maja); rozstawa rzędów 35-50 cm; siew punktowy dla równomiernych wschodów; okres wegetacji 110-140 dni. |
| Materiał siewny | Wysokiej jakości, zaprawiony przeciwko grzybom i zabezpieczony herbicydami; dopasowany do agrotechniki ochrony. |
| Ochrona przed chwastami | Stosowanie herbicydów przedwschodowych i powschodowych (S-metolachlor, pendimetalina, glifosat); ważny gęstszy rozkład siewu dla konkurencji z chwastami. |
| Ochrona przed szkodnikami | Zwalczanie drutowców i mszyc insektycydami (lambda-cyhalotryna, acetamipryd) oraz biopreparatami (Beauveria bassiana); systematyczne monitorowanie; niska presja szkodników w Polsce. |
| Ochrona przed chorobami | Monitorowanie fuzariozy i infekcji Macrophomina; szybkie wdrażanie zabiegów ochronnych. |
Jakie są wymagania klimatyczne i glebowe sorgo?
Sorgo to roślina wymagająca ciepłego klimatu do prawidłowego wzrostu. Jej kiełkowanie oraz wschody mają miejsce wyłącznie w temperaturach gleby przekraczających 10-14°C. Optymalny moment na siew przypada na okres po 15 maja, kiedy ryzyko przymrozków jest znikome, co jest istotne dla delikatnych, młodych roślin.
Jeśli chodzi o preferencje glebowe, sorgo najlepiej rośnie w:
- lekkich, piaszczystych gruntach,
- dobrze przepuszczalnych oraz żyznych glebach,
- glebach o pH mieszczącym się w zakresie od 5,5 do 8,5.
Gleby gliniaste, zimne lub zbyt mokre mogą stanowić przeszkodę dla właściwego wzrostu sorgo.
Jednakże, sorgo ma zdolność do rozwijania głębokiego systemu korzeniowego, co pozwala mu efektywnie korzystać z wody znajdującej się w dolnych warstwach gleby. Warto podkreślić, że roślina ta cechuje się wyjątkową odpornością na suszę, a także radzi sobie w warunkach zasolenia i alkalizacji. To sprawia, że może rosnąć nawet na mniej urodzajnych glebach (klasy III-VI) oraz w sytuacjach, gdzie dostępność wody jest ograniczona. Jednocześnie należy unikać uprawy sorgo w ciężkich i wilgotnych glebach, które nie sprzyjają jego rozwojowi.
Odporność na suszę i zasolenie
Sorgo to niezwykła roślina, znana z wyjątkowej odporności na suszę oraz zasolenie. Jej imponujący system korzeniowy sięga głęboko w ziemię, co pozwala na efektywne pobieranie wody z niższych warstw gleby, nawet w okresach długotrwałego braku deszczu. Właśnie dlatego sorgo sprawdza się doskonale na lekkich glebach, które nie utrzymują zbyt dużo wilgoci.
Co więcej, ta roślina potrafi przetrwać zarówno w warunkach alkalicznych, jak i podczas krótkotrwałych zalew. Przekłada się to na jej umiejętność adaptacji do trudnych warunków glebowych, zwłaszcza tam, gdzie występuje wysokie zasolenie. Dzięki tym unikalnym cechom, sorgo radzi sobie znacznie lepiej w sytuacjach związanych z niedoborem wody oraz wpływami chemicznymi niż wiele innych zbóż.
- znakomita odporność na suszę,
- doskonała tolerancja na zasolenie,
- głęboki system korzeniowy,
- umiejętność przetrwania w warunkach alkalicznych,
- adaptacja do trudnych warunków glebowych.
Wrażliwość na temperaturę i przymrozki
Sorgo to roślina, która nie znosi zimna, a szczególnie przymrozków, które mogą poważnie uszkodzić młode siewki. Dlatego ważne jest, aby zwrócić uwagę na odpowiednie warunki temperatury. Idealna do siewu temperatura gleby powinna mieścić się w przedziale od 10 do 14°C. Właśnie dlatego najkorzystniej jest siać sorgo w maju, gdy pogoda ma już ustabilizowany, cieplejszy charakter.
Wiosenne przymrozki mogą zagrażać młodym roślinom, jednak te jesienne mogą okazać się przydatne, ponieważ sprzyjają:
- lepszemu wysychaniu łodyg,
- lepszemu wysychaniu nasion przed zbiorem.
Z tego powodu istotne jest, aby wcześniej zabezpieczyć uprawy przed niskimi temperaturami, co jest kluczowe dla sukcesu w uprawie sorga w polskim klimacie.
Przydatność sorgo na gleby lekkie
Sorgo to roślina, która doskonale thrive na lekkich, piaszczystych glebach. Te podłoża szybko się nagrzewają i skutecznie przepuszczają powietrze. Kluczowe jest, aby były żyzne i charakteryzowały się odpowiednią strukturą, wolną od grudek. Tylko wtedy sorgo rozwija silny, głęboki system korzeniowy.
Choć plantacja ta radzi sobie w różnych warunkach glebowych, należy unikać zastoisk wodnych oraz zimnych miejsc, które nie sprzyjają jej rozwojowi. Uprawa na lekko piaszczystych glebach wymaga staranności w przygotowaniu podłoża oraz odpowiedniego nawożenia. Dzięki tym wysiłkom można osiągnąć satysfakcjonujące wyniki w postaci dobrych plonów.
Sorgo stanowi wartościową alternatywę dla użytków, które nie są szczególnie żyzne. Taki wybór działa na naszą korzyść, ponieważ zmniejsza ryzyko uzyskania niskich plonów, które mogą wystąpić w wyniku suszy lub chłodu.
Jak przygotować stanowisko pod uprawę sorgo?
Przygotowanie pola do uprawy sorgo rozpoczyna się od właściwego zarządzania płodozmianem oraz starannego wyboru przedplonów. Warto unikać siewu sorgo po zbożach, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia chorób i szkodników. Najlepiej sprawdzają się:
- rośliny okopowe,
- bobowate,
- motylkowe.
Dlaczego? Ponieważ mają one zdolność do poprawy żyzności gleby oraz wspierają nawożenie organiczne.
Kolejnym krokiem jest staranne przygotowanie podłoża. Zaleca się przeprowadzenie orki zimowej na głębokość około 25-30 centymetrów. Taki zabieg wpływa na odpowiednią strukturę gleby, co z kolei ułatwia rozwój korzeni i sprzyja zatrzymywaniu wilgoci. Należy również zadbać o to, aby gleba była drobno rozdrobniona, wolna od grud i zwięzłych brył, co umożliwia równomierne wschody roślin.
Nawożenie powinno opierać się na zastosowaniu obornika lub gnojowicy jako źródła nawożenia organicznego. Ponadto, warto wzbogacić glebę o nawozy mineralne, które zawierają niezbędne składniki, takie jak:
- azot,
- fosfor,
- potas,
- mikroelementy.
Szczególnie istotne jest nawożenie startowe, które znacząco wspiera wczesny rozwój sorgo oraz właściwy rozwój jego systemu korzeniowego.
Dzięki starannemu przygotowaniu stanowiska, sorgo ma idealne warunki do wzrostu, co prowadzi do wysokiej wydajności upraw.
Płodozmian i przedplony
Płodozmian jest niezwykle istotny w uprawie sorga. Dzięki niemu można skutecznie ograniczyć występowanie:
- chorób,
- szkodników,
- chwastów.
Warto dobierać odpowiednie przedplony, takie jak zboża czy kukurydza, ponieważ korzystnie wpływają one na kondycję gleby i spowalniają rozwój patogenów.
Sorgo doskonale wpisuje się w różnorodne systemy płodozmianowe, co przekłada się na osiąganie wyższych plonów. Inicjatywa Dni Międzyplonów propaguje najlepsze praktyki w zakresie płodozmianu, które zwiększają zarówno wydajność, jak i trwałość upraw.
Dzięki starannie przemyślanemu płodozmianowi oraz odpowiedniemu wyborowi przedplonów można tworzyć sprzyjające warunki dla zrównoważonego rozwoju gleby, co znacząco wspomaga wzrost sorga.
Przygotowanie gleby i jej struktura
Przygotowanie gleby do uprawy sorgo zaczyna się od starannej głębokiej uprawy, co jest niezwykle istotne dla prawidłowego rozwoju systemu korzeniowego tej rośliny. Gleba powinna charakteryzować się:
- lekkością,
- dobrze przepuszczalną strukturą,
- piaszczystym podłożem.
Taka gleba nie tylko zapewnia odpowiednią żyzność, ale również sprzyja zachowaniu powietrza i wody, co jest kluczowe dla wzrostu sorgo.
Przed siewem warto zadbać o optymalną temperaturę gleby, która powinna oscylować między 10 a 15°C. W tych warunkach rośliny mają szansę na dobry start. Należy jednak wystrzegać się miejsc, które są podmokłe lub zbyt zimne, ponieważ mogą one negatywnie wpłynąć na rozwój sorgo.
Głównym celem przygotowania gleby jest zapewnienie jej odpowiednich właściwości, takich jak lekkość, żyzność i właściwa temperatura. Te elementy mają ogromne znaczenie dla skutecznej uprawy oraz obfitych plonów sorgo.
Nawożenie organiczne i mineralne
Nawożenie organiczne, takie jak obornik czy gnojowica, jest zalecane przed siewem sorgo oraz na początku jesieni lub wczesną wiosną. Tego rodzaju nawozy korzystnie wpływają na strukturę gleby oraz zwiększają dostępność ważnych składników odżywczych.
Z drugiej strony, zastosowanie nawożenia mineralnego obejmuje dostarczenie roślinom:
- azotu (maksymalnie do 150 kg/ha),
- fosforu,
- potasu,
- wapnia,
- magnezu,
- siarki.
Te minerały są kluczowe dla prawidłowego rozwoju roślin, szczególnie w okresach intensywnego wzrostu i podczas zawiązywania nasion.
Nie można również zapominać o nawożeniu startowym mineralnym, które ma istotny wpływ na stymulację systemu korzeniowego sorgo. Lepsza struktura korzeniowa przekłada się na efektywniejsze pobieranie składników odżywczych, co w rezultacie zwiększa plony i poprawia zdrowie roślin.
Z tego względu agrotechnika nawożenia powinna łączyć organiczne metody poprawiające żyzność gleby z nawożeniem mineralnym, które dostarcza niezbędnych składników odżywczych w kluczowych momentach rozwoju roślin.
Jak prawidłowo wysiewać sorgo?
Prawidłowy siew sorgo to proces, który wymaga zastosowania kilku istotnych kroków. Najważniejsze jest dostosowanie:
- normy wysiewu,
- głębokości siewu,
- terminu siewu,
- rozstawu rzędów do konkretnej odmiany oraz panujących warunków uprawy.
Dla odmian przeznaczonych na ziarno, optymalna norma siewu wynosi od 220 do 300 tysięcy nasion na hektar, podczas gdy w przypadku odmian kiszonkowych powinna oscylować między 180 a 250 tysiącami nasion. Głębokość siewu powinna wynosić od 2 do 4 cm. Na lżejszych, wilgotniejszych glebach można zwiększyć tę głębokość do 5 cm, natomiast na cięższych wystarczy 2–3 cm, aby uniknąć problemów z nierównomiernymi wschodami i obniżonymi plonami.
Idealnym momentem na rozpoczęcie siewu jest moment, gdy temperatura gleby osiągnie 10–15°C, co najczęściej zdarza się w połowie maja. Tak dobrany termin zminimalizuje ryzyko uszkodzenia roślin przez przymrozki. Rozstaw rzędów powinien wynosić od 35 do 50 cm. Zastosowanie siewu punktowego zapewnia równomierne rozmieszczenie nasion, co sprzyja dobrym wschodom i prawidłowemu rozwojowi roślin.
Nie bez znaczenia jest także jakość materiału siewnego; powinien być on zaprawiony przeciwko grzybom oraz odpowiednio zabezpieczony herbicydami, co ogranicza ryzyko chorób i wpływa na lepsze wschody.
Prawidłowe zrozumienie i wdrożenie tych zasad są kluczem do efektywnej uprawy sorgo, a ich zastosowanie przynosi wymierne korzyści w postaci zdrowych i obfitych plonów.
Norma i głębokość siewu
Norma siewu sorgo różni się w zależności od odmiany oraz warunków wzrostu. Dla ziarnowych odmian oscyluje ona pomiędzy 220 a 300 tysiącami nasion na hektar, natomiast w przypadku odmian przeznaczonych na kiszonkę wynosi od 180 do 250 tysięcy nasion.
Głębokość siewu powinna być stosunkowo płytka, ponieważ zbyt głęboki wysiew może znacznie zmniejszyć liczbę wschodów. Aby podnieść wigor roślin, warto rozważyć zaprawianie nasion, które dodatkowo zapewnia skuteczniejszą ochronę przed chorobami. Dzięki temu rośliny są w stanie lepiej się rozwijać po wysiewie.
- optymalnie dobrana norma siewu,
- właściwa głębokość siewu,
- zaprawianie nasion.
Te kluczowe elementy mają wpływ na plony sorgo.
Terminy siewu i temperatura gleby
Optymalny moment na siew sorgo przypada, gdy temperatura gleby mieści się w przedziale od 10 do 14°C, co zazwyczaj ma miejsce w maju. Warto zauważyć, że ta roślina jest niezwykle wrażliwa na chłodniejsze warunki oraz przymrozki, które mogą zniszczyć młode wschody. Dlatego siew w zimną glebę może prowadzić do niepowodzeń. Kluczowe jest więc regularne sprawdzanie temperatury gleby przed podjęciem decyzji o wysiewie.
Niezwykle istotna jest także długość okresu wegetacji sorgo, która wynosi od 110 do 140 dni. Ta informacja ma fundamentalne znaczenie, gdyż wpływa na planowanie zbiorów. Oprócz tego, odpowiedni czas siewu jest kluczowy dla uzyskania zdrowej i obfitej uprawy.
Rozstawa rzędów i materiał siewny
Rozstaw rzędów w uprawie sorgo zazwyczaj oscyluje między 35 a 50 cm, co sprzyja zdrowemu rozwojowi roślin oraz ułatwia przeprowadzanie niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych. Rekomenduje się zastosowanie siewu punktowego, gdyż pozwala on na równomierne rozlokowanie nasion, co przekłada się na lepsze wschody.
Nie mniej istotne jest, aby materiał siewny charakteryzował się wysoką jakością oraz był odpowiednio przygotowany i zaprawiony w celu ochrony przed grzybami. Ważne, aby dostosowywać go także do stosowania herbicydów. Dzięki tym agrotechnicznym praktykom rośliny zyskują na wigorze i efektywnej ochronie w początkowych fazach wzrostu sorgo.
Jakie są agrotechniczne zabiegi pielęgnacyjne?
Agrotechniczne zabiegi pielęgnacyjne w uprawie sorgo skupiają się na ochronie roślin przed chwastami, szkodnikami oraz chorobami, a także na tworzeniu sprzyjających warunków do wzrostu. Walka z chwastami odgrywa tu kluczową rolę, szczególnie na wczesnych etapach rozwoju sorgo, gdy rośliny te muszą stawić czoło rywalom, takim jak chwastnica jednostronna czy włośnica zielona.
W ochronie przed chwastami stosuje się herbicydy zarówno przedwschodowe, jak i powschodowe, takie jak S-metolachlor czy pendimetalina. Analogicznie do tego, co dzieje się w uprawie kukurydzy, by uchronić rośliny przed szkodnikami, wykorzystuje się insektycydy oparte na lambda-cyhalotrynie oraz acetamiprydzie, a także biopreparaty, w tym te zawierające Beauveria bassiana. Takie środki znacząco obniżają ryzyko sprawienia szkód przez owady, które są wrażliwe na te substancje.
Mimo że choroby, takie jak fuzarioza oraz infekcje wywołane przez Macrophomina, występują stosunkowo rzadko, regularne monitorowanie upraw jest niezbędne. Odpowiednie zabiegi ochronne powinny zostać wdrożone, gdy tylko takie zagrożenie się pojawi, aby zminimalizować straty plonów.
Cały proces pielęgnacji opiera się na sezonowych, starannie przeprowadzanych zabiegach agrotechnicznych, które zapewniają skuteczną ochronę upraw sorgo. Właściwa opieka nad roślinami znacząco wpływa na zwiększenie plonów oraz poprawę jakości biomasy.
Ochrona przed chwastami i herbicydy
W uprawie sorgo skuteczna kontrola chwastów ma kluczowe znaczenie, szczególnie na początku wzrostu roślin, kiedy są one jeszcze mało konkurencyjne. Najczęściej w tym celu korzysta się z herbicydów zarówno przedwschodowych, jak i powschodowych. Tuż przed siewem lub zaraz po nim, a przed pojawieniem się młodych roślin sorgo, wskazane jest zastosowanie preparatów zawierających glifosat.
Do maja 2024 roku na rynku dostępne są też środki bazujące na S-metolachchlorze i pendimetalinie, które skutecznie hamują rozwój chwastów. Dodatkowo, odpowiedni rozkład siewu przyczynia się do lepszej ochrony przed nimi; gęstszy wzrost roślin sprawia, że chwasty mają trudniejsze zadanie.
Stosowanie dobrych praktyk agrotechnicznych w ochronie roślin znacząco wpływa na zdrowotność sorgo, co z kolei przekłada się na wyższe plony.
Ochrona przed szkodnikami i insekty
Ochrona upraw sorgo przed szkodnikami koncentruje się głównie na zwalczaniu drutowców oraz mszyc, które mogą poważnie zaszkodzić młodym siewkom i liściom roślin. W tym kontekście, stosowanie insektycydów, takich jak lambda-cyhalotryna czy acetamipryd, skutecznie ogranicza ich liczebność. Coraz częściej sięgamy także po naturalne metody, wykorzystując na przykład Beauveria bassiana, co wspiera bardziej ekologiczne podejście do kontroli szkodników.
Systematyczne monitorowanie upraw umożliwia szybką identyfikację zagrożeń oraz skuteczne reagowanie, co w znaczny sposób obniża potencjalne straty w plonach. W Polsce presja szkodników na sorgo jest aktualnie na niskim poziomie, co sprzyja stabilności upraw i efektywnej ochronie. Dodatkowo, zintegrowane metody agrotechniczne przyczyniają się do zrównoważonego rozwoju roślin, redukując jednocześnie potrzebę stosowania chemicznych środków ochrony roślin.