Przycinanie drzew owocowych przeprowadza się zimą lub wczesną wiosną dla gatunków ziarnkowych, takich jak jabłonie i grusze (luty-marzec). Natomiast drzewa pestkowe, na przykład wiśnie i czereśnie, przycina się latem, zazwyczaj w lipcu lub sierpniu. Ten zabieg poprawia jakość owoców oraz zwiększa plon dzięki lepszemu nasłonecznieniu i cyrkulacji powietrza w koronie. W ciągu jednego sezonu usuwa się nie więcej niż 30% masy korony, a przy cięciu prześwietlającym limit ten wynosi 15%. Stare i zaniedbane drzewa odmładza się stopniowo, na przestrzeni 2-3 lat. Rany o średnicy powyżej 3 cm zabezpiecza się specjalną maścią ogrodniczą zawierającą fungicyd, co zapobiega infekcjom.
Jakie korzyści przynosi przycinanie drzew owocowych?
Regularne cięcie drzew owocowych znacząco wpływa na poprawę smaku i wielkości plonów. Owoce rosnące wewnątrz dobrze ukształtowanej korony mają lepszy dostęp do światła słonecznego, co sprzyja ich dojrzewaniu. Eliminując nadmiar gałęzi, drzewo może skierować energię na rozwój owoców, a nie tylko na wzrost liści czy pędów. Odpowiednio uformowana korona sprzyja także lepszej cyrkulacji powietrza, co ogranicza wilgotność i tym samym zmniejsza ryzyko infekcji grzybiczych. Regularne cięcia pozwalają także na usunięcie gałęzi chorych, suchych albo uszkodzonych przez mrozy i wiatr, które często są źródłem różnych szkodników i chorób. Drzewa poddawane systematycznemu przycinaniu tworzą niższą koronę, co znacznie ułatwia zbieranie owoców oraz wykonywanie innych zabiegów pielęgnacyjnych. Dzięki utrzymaniu prawidłowej struktury gałęzi rośliny żyją dłużej, a ich konary rzadziej łamią się pod ciężarem dojrzałych owoców.
| Temat | Najważniejsze informacje |
|---|---|
| Korzyści przycinania drzew owocowych | Poprawa smaku i wielkości plonów; lepszy dostęp owoców do światła; eliminacja nadmiaru gałęzi; lepsza cyrkulacja powietrza; ograniczenie infekcji; usunięcie chorych/połamanych gałęzi; ułatwienie zbiorów; dłuższe życie drzew i mniejsze łamanie konarów. |
| Kiedy przycinać drzewa owocowe? | Termin różny wg gatunku: ziarnkowe (jabłonie, grusze), połowa lutego do końca marca; pestkowe (wiśnie, czereśnie, śliwy), lato (lipiec-sierpień); latem wykonuje się cięcie pestkowych z powodu chorób bakteryjnych; najlepsze warunki to słoneczny, bezdeszczowy dzień i temperatura powyżej 0°C. |
| Narzędzia do cięcia | Sekator nożycowy do gałązek do 20 mm; piła ogrodnicza do grubszych gałęzi; pilarki teleskopowe lub sekatory na wysięgniku do gałęzi powyżej 3 metrów; ostrzenie i dezynfekowanie narzędzi po każdym użyciu. |
| Kroki prawidłowego cięcia | Usunięcie suchych, połamanych i chorych gałęzi; wycięcie pionowo rosnących wilków i gałęzi krzyżujących się; cięcia tuż za obrączką gałęzi; cięcie trzystopniowe przy grubych konarach; ukośne cięcie pędów pod kątem 45°; zabezpieczanie ran większych niż 3 cm maścią ogrodniczą. |
| Rozpoznawanie i usuwanie wilków | Wilki to pionowe, szybko rosnące pędy >40 cm, nie owocują; usuwa się je latem (czerwiec-sierpień) przez wyłamanie lub cięcie przy nasadzie; mocne cięcie powoduje ich wzmożony wzrost; warto pozostawiać krótsze, łukowate pędy, które mogą owocować. |
| Sposób cięcia wg gatunku | Drzewa ziarnkowe można ciąć zimą i latem, najważniejsze prace w lutym-marcu; drzewa pestkowe tniemy tylko latem po zbiorach; morele i brzoskwinie najlepiej przycinać wczesną wiosną; intensywność cięcia różni się gatunkowo, np. jabłonie tolerują mocniejsze cięcie niż grusze. |
| Zasady ilości usuwanej masy | Nie usuwać więcej niż 30% masy korony rocznie; przy cięciu prześwietlającym do 15%; przy odmładzaniu usuwanie masy rozłożyć na 2-3 lata; skracać konary maksymalnie o jedną trzecią długości; boczne gałęzie skracać o około 1/3; przewodnik skracać o około 40 cm powyżej najwyższej gałązki, by nie osłabiać systemu korzeniowego. |
Kiedy najlepiej przycinać drzewa owocowe?
Termin przycinania drzew owocowych różni się w zależności od gatunku. Jednak dla większości z nich optymalny czas wypada na koniec zimy lub wczesną wiosnę, gdy mrozy już nie stanowią zagrożenia, a drzewa jeszcze nie weszły w okres intensywnego wzrostu.
Jabłonie i grusze najlepiej ciąć od połowy lutego do końca marca, zanim zaczynają się rozkwitać pąki. Z kolei drzewa pestkowe, takie jak wiśnie, czereśnie czy śliwy, przycinamy latem, zwykle między końcem lipca a połową sierpnia, zaraz po zakończeniu owocowania.
Przyczyną letniego cięcia pestkowych jest ich większa podatność na choroby bakteryjne i grzybicze, które intensywnie rozprzestrzeniają się w wilgotnych warunkach jesienno-zimowych. Dzięki temu zabiegowi ograniczamy ryzyko infekcji.
Najlepiej wykonywać cięcie w słoneczny, bezdeszczowy dzień, gdy temperatura jest powyżej zera. W takich warunkach rany na drzewach szybciej się goją, a ryzyko zakażeń znacznie maleje. W Polsce intensywne prace pielęgnacyjne przycinania drzew w ogrodach i sadach można prowadzić przez cały rok, dostosowując je do potrzeb poszczególnych gatunków i warunków klimatycznych.
Czym różni się cięcie zimowe od cięcia letniego?
Cięcie zimowe wykonuje się między grudniem a końcem lutego, kiedy drzewa przechodzą okres spoczynku. Choć gojenie ran w tym czasie trwa dłużej, ryzyko infekcji przez patogeny jest minimalne. Ten zabieg silnie stymuluje rozwój wegetatywny w nadchodzącym sezonie, co skutkuje intensywnym wzrostem nowych pędów.
Z kolei cięcie letnie, przeprowadzane od końca czerwca do początku września, koncentruje się głównie na usuwaniu wilków oraz gałęzi zbyt mocno zagęszczających koronę. W przeciwieństwie do cięcia przeprowadzanego zimą, nie pobudza ono gwałtownego wzrostu, lecz sprzyja formowaniu się pąków kwiatowych na kolejny rok. Istotna różnica dotyczy drzew pestkowych: przy cięciu zimowym wzrasta ryzyko wystąpienia chorób bakteryjnych kory i raka bakteryjnego. Dlatego dla wiśni i czereśni lepiej sprawdza się cięcie w okresie letnim. Termin przycinania ma więc kluczowe znaczenie nie tylko dla tempa wzrostu, ale też dla kondycji zdrowotnej drzew w kolejnych latach.
Kiedy nie wolno przycinać drzew owocowych?
Drzew owocowych nie powinno się przycinać, gdy temperatura spada poniżej -5°C, ponieważ w takich warunkach rany nie goją się odpowiednio, a tkanki mogą ulec przemarznięciu. Cięcie jest też niewskazane tuż przed kwitnieniem oraz w trakcie tego procesu, gdyż drzewo potrzebuje wszystkich swoich zasobów, aby prawidłowo zawiązać owoce.
Jesienią i zimą nie tniemy drzew pestkowych, takich jak:
- Wiśnie,
- Czereśnie,
- Brzoskwinie,
- Morele,
- Ze względu na wysokie ryzyko zakażenia rakiem bakteryjnym oraz moniliozą.
Po intensywnym nawożeniu azotem lepiej powstrzymać się od przycinania, ponieważ gwałtowny wzrost pędów może prowadzić do pojawienia się niepożądanych, słabo ulistnionych wilków. Cięcie podczas deszczu także jest zakazane, ponieważ wilgoć sprzyja rozwojowi chorób grzybowych, które łatwiej wnikają przez świeże rany. W przypadku jabłoni letnie korekty przeprowadzamy tylko do 15 września, gdyż późniejsze skracanie pędów nie pozwala im zdrewnieć przed zimą.
Jakie narzędzia są potrzebne do cięcia drzew owocowych?
Do przecinania cienkich gałązek o grubości do 20 mm najczęściej używa się sekatora nożycowego, zwanego też boczno-obejściowym. Ten typ narzędzia pozwala na precyzyjne cięcie, które nie miażdży tkanek roślinnych. W przypadku grubszych gałęzi czy konarów lepiej sprawdza się piła ogrodnicza z ząbkami specjalnie zaprojektowanymi do świeżego drewna, ponieważ zwykła piła budowlana szybko się zacina i uszkadza miejsce cięcia.
Do pracy na wysokich drzewach idealne są pilarki teleskopowe lub sekatory na wysięgniku. Umożliwiają one sięgnięcie do gałęzi znajdujących się powyżej trzech metrów, co eliminuje konieczność wspinaczki.
Ostre narzędzia to podstawa. Tępe ostrza miażdżą tkankę, powodując nierówne, poszarpane rany, które trudniej się goją. Przed przystąpieniem do cięcia kolejnego drzewa warto zdezynfekować ostrza alkoholem lub denaturatem, aby zapobiec przenoszeniu szkodliwych bakterii i grzybów. Po zakończeniu pracy narzędzia należy dokładnie oczyścić z żywicy i innych zabrudzeń, umyć, a później lekko nasmarować olejem, co zabezpieczy je podczas przechowywania.
Jak prawidłowo ciąć drzewka owocowe krok po kroku?
Prawidłowe cięcie drzewa owocowego zaczyna się od usunięcia wszystkich suchych, połamanych oraz chorobowo zmienionych gałęzi, które łatwo rozpoznać po porwanej korze lub przebarwieniach. Następnie wycina się pionowo rosnące pędy, zwane wilkami, oraz gałęzie krzyżujące się ze sobą, ponieważ ich tarcie uszkadza korę i sprzyja zakażeniom.
Każde cięcie powinno być wykonane tuż za zgrubieniem u podstawy gałęzi, czyli na tzw. obrączkę, tak aby nie pozostawić kikutów, które trudno się goją.
Gdy trzeba usunąć grubsze konary, warto zastosować cięcie trzystopniowe:
- Najpierw odcinamy od dołu około 20-30 cm od pnia,
- Potem nacinamy od góry aż gałąź się oderwie,
- Na koniec wyrównujemy miejsce cięcia tuż przy pniu.
Cięcia skracające pędy wykonujemy ukośnie, pod kątem około 45 stopni, pozostawiając 5-10 mm nad pąkiem, który powinien być skierowany na zewnątrz korony. Rany o średnicy większej niż 3 cm od razu zabezpieczamy maścią ogrodniczą z fungicydem, nie czekając aż rana wyschnie.
Jakie gałęzie usuwa się podczas cięcia i dlaczego?
Na początek usuwa się gałęzie suche, złamane oraz te wyraźnie chore, nie przynoszą one owoców, a jednocześnie stanowią potencjalne źródło infekcji dla całego drzewa,. Pionowo rosnące pędy, zwane wilkami, również są wycinane, ponieważ nie rozwijają pąków kwiatowych i pochłaniają dużo składników odżywczych,. Konieczne jest także usunięcie gałęzi, które się krzyżują lub rosną do wnętrza korony, ich wzajemne ocieranie może uszkadzać korę, a zbyt duże zagęszczenie ogranicza dostęp powietrza,
Gałęzie wyrastające pod kątem mniejszym niż 45 stopni względem głównego przewodnika są bardziej narażone na złamania i słabiej owocują, dlatego często się je wycina lub zabezpiecza za pomocą specjalnych klamerek,. Pędy skierowane ku dołowi bywają usuwane, ponieważ zacieniają dolne partie korony i ograniczają plonowanie znajdujących się tam gałęzi,. Gałęzie rosnące pod kątem od 45 do 60 stopni względem pionu pozostawia się, gdyż jest to najbardziej sprzyjająca pozycja do tworzenia pąków kwiatowych i zwiększonej produkcji owoców.
Jak formuje się młode drzewka po posadzeniu?
Młode drzewka owocowe formuje się głównie w ciągu pierwszych 3-5 lat od posadzenia, ponieważ to właśnie wtedy kształtuje się ich charakterystyczna struktura korony, która będzie decydować o wyglądzie rośliny na długie lata. Tuż po zasadzeniu należy skrócić przewodnik, czyli główny pęd, na wysokości około 60-80 cm, co stymuluje rozwój bocznych gałęzi, przyszłych konarów drzewa.
W pierwszym lub drugim roku wybiera się cztery, czasem pięć pędów bocznych, które rosną pod szerokim kątem od przewodnika, skracając je następnie o jedną trzecią do połowy ich długości. To właśnie z tych pędów powstaną główne konary na pierwszym piętrze korony.
Kolejne, drugie piętro formuje się zazwyczaj w drugim lub trzecim roku, oddalone od pierwszego o około 40 cm, stosując analogiczne zasady wyboru i skracania pędów. Zamiast nadmiernego przycinania warto zastosować przyginanie pędów do pozycji poziomej za pomocą specjalnych klamerek, ta metoda nie hamuje wzrostu tak silnie jak cięcie i pozwala drzewu szybciej wejść w fazę owocowania. Gałęzie powinny być równomiernie rozmieszczone wokół pnia, zachowując odstępy między 45 a 60 stopni. Dzięki temu korona staje się stabilna i symetryczna, co sprzyja zdrowemu rozwojowi drzewa.
Na czym polega cięcie prześwietlające korony?
Cięcie prześwietlające polega na świadomym usunięciu tych gałęzi, które zbytnio zagęszczają wnętrze korony, umożliwiając tym samym światłu słonecznemu dotarcie do każdej części drzewa. W ramach tego zabiegu usuwa się zwykle nie więcej niż 15% masy korony w ciągu jednego sezonu, ponieważ większe cięcie może wywołać intensywny wzrost tzw. wilków.
W praktyce usuwa się przede wszystkim:
- Pędy, które krzyżują się,
- Pędy skierowane do wnętrza korony,
- Gałęzie zacieniające inne przez nachodzenie na nie.
Cięcie prześwietlające wykonuje się najczęściej na wiosnę, zanim pąki zaczną pękać, lub latem, w czerwcu lub lipcu, gdy można dokładniej ocenić, które pędy rzeczywiście przeszkadzają w dostępie światła. Prawidłowo przeprowadzone prześwietlenie owocuje koroną, w której można swobodnie przesunąć rękę między gałęziami. Dzięki temu owoce dojrzewają równomiernie z każdej strony. Doświadczeni sadownicy często sprawdzają gęstość korony w letnim słońcu, jeśli pod drzewem rozlega się gęsty, jednolity cień bez prześwitów, jest to sygnał do wykonania cięcia prześwietlającego.
Na czym polega cięcie sanitarne?
Cięcie sanitarne polega na usunięciu wszystkich gałęzi, które są martwe, chore lub uszkodzone. Takie pędy sprzyjają rozwojowi grzybów, bakterii i pojawianiu się szkodników, dlatego ich eliminacja jest niezwykle istotna. Choć zabieg można przeprowadzać przez cały rok, najefektywniejszy czas przypada na zimowy spoczynek roślin, gdy uszkodzone części są łatwiej widoczne, a ryzyko zainfekowania zdrowych tkanek minimalne.
Każdą gałąź usuwa się tuż przy obrączce gałęziowej, unikając pozostawiania kikuta, który trudno się goi i może stać się punktem kolejnych infekcji. Po wycięciu chorego pędu narzędzia warto przetrzeć alkoholem przed przejściem do następnego, co ogranicza przenoszenie patogenów na zdrowe części drzewa.
Materiały usunięte podczas cięcia, zwłaszcza te zaatakowane przez choroby, powinno się spalić albo wynieść z terenu ogrodu. Kompostowanie ich jest niewskazane, ponieważ może prowadzić do rozprzestrzeniania się infekcji. Aby drzewa pozostawały w dobrej kondycji, cięcie sanitarne warto wykonywać co najmniej raz do roku, najlepiej jeszcze przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego.
Jak odmłodzić stare i zaniedbane drzewo owocowe?
Odmładzanie zaniedbanego drzewa owocowego to proces, który najlepiej rozłożyć na 2-3 sezony. Jednorazowe usunięcie zbyt dużej części korony zbytnio obciąża roślinę i prowokuje intensywny wyrzut wilków. Na początkowym etapie wykonujemy dokładne cięcie sanitarne oraz skracamy długie gałęzie do około jednej trzeciej ich długości, dzięki czemu obniżamy koronę. W kolejnym roku prześwietlamy pozostałe konary, usuwając maksymalnie 30% masy, a jednocześnie likwidujemy wilki wyrosłe po poprzednim cięciu.
Pędy boczne na pozostawionych gałęziach należy przerzedzać, zostawiając je w odstępach co 25-30 cm.
| Rodzaj drzewa | Termin cięcia |
|---|---|
| jabłonie i grusze | między połową lutego a końcem marca |
| drzewa pestkowe | po letnich zbiorach owoców |
Większe rany pozostałe po cięciu koniecznie zabezpieczamy maścią ogrodniczą zawierającą fungicyd, co chroni drzewo przed wnikaniem infekcji przez uszkodzenia w drewnie.
Jak rozpoznać wilki na drzewie owocowym i jak je usuwać?
Wilki to pionowe, szybko rozwijające się pędy, które wyrastają z pnia lub gałęzi drzewa. Nie tworzą one kwiatów, a zamiast tego pobierają składniki odżywcze, co osłabia owocowanie. Charakteryzują się wzrostem prosto do góry i osiągają długość powyżej 40 cm. Natomiast krótsze, łukowato wygięte pędy mogą wytwarzać pąki i powinny być pozostawione na drzewie.
Najlepiej usuwać wilki latem, między czerwcem a sierpniem, gdy pędy są jeszcze miękkie. Wyłamanie ich u podstawy likwiduje punkt wzrostu i zapobiega odrastaniu. Gdy pędy są twardsze, należy je odciąć sekatorem lub piłką tuż przy nasadzie, uważając, aby nie pozostawić kikuta.
W przypadku grusz i silnych pędów śliw cięcie powinno być gładkie i wykonane blisko podstawy. Słabsze pędy śliw skraca się do około 12-15 cm, czyli do piątego liścia od nasady, ponieważ mogą one przekształcić się w gałęzie owocujące w przyszłości. Wilki szczególnie obficie pojawiają się po głębokim cięciu, dlatego zbyt radykalne przycinanie wymaga intensywnego usuwania tych pędów w kolejnym sezonie.
Czy sposób cięcia zależy od gatunku drzewa?
Sposób oraz czas cięcia w dużej mierze zależą od rodzaju drzewa. Różnią się one między sobą pod kątem biologii wzrostu, odporności na choroby oraz okresu owocowania.
Drzewa ziarnkowe, takie jak jabłonie i grusze, można przycinać zarówno zimą, jak i latem, chociaż najważniejsze prace wykonuje się zazwyczaj na przełomie lutego i marca. Drzewa pestkowe, czyli wiśnie, czereśnie, śliwy czy brzoskwinie, powinno się ciąć tylko latem, po zakończeniu zbiorów. W suchych warunkach rany szybciej się goją, a ryzyko infekcji bakteryjnych jest minimalne.
Morele i brzoskwinie, ze względu na wysoką wrażliwość na choroby, najlepiej przycinać wczesną wiosną, tuż po ustaniu przymrozków, ale zanim rośliny intensywnie zaczną rosnąć. Intensywność oraz głębokość cięcia również różnią się w zależności od gatunku. Dla przykładu jabłonie dobrze znoszą mocniejsze cięcie formujące, podczas gdy gruszy nie służy zbyt drastyczne skracanie, które może osłabić jej rozwój. Dobra znajomość biologii konkretnego gatunku pozwala dostosować cięcie tak, by zmniejszyć stres drzewa i jednocześnie zwiększyć jego plony.
Jak przycinać drzewa ziarnkowe u jabłoni i grusz?
Jabłonie i grusze, należące do grupy drzew ziarnkowych, najlepiej przycinać od połowy lutego do końca marca. W tym okresie największe mrozy już minęły, a drzewa nadal pozostają w stanie spoczynku zimowego.
W pierwszym roku po posadzeniu jabłoni warto skrócić pędy o około jedną trzecią. Taki zabieg pobudza rozwój krótkopędów, które posiadają pąki kwiatowe, co z kolei przyspiesza proces owocowania.
W następnych latach tnie się jednoroczne przyrosty, pozostawiając przy ich nasadzie 3-4 pąki. Dzięki temu tworzy się sporo krótkopędów owocujących. Cięcia wykonuje się pod kątem 45 stopni, ukośnie, około 5-10 mm powyżej zewnętrznego pąka, co kieruje wzrost gałęzi na zewnątrz korony.
Grusze wymagają nieco mniej intensywnego cięcia niż jabłonie. Najczęściej usuwa się u nich:
- Pędy rosnące pionowo,
- Te skrzyżowane ze sobą,
- Gałęzie, które nadmiernie zagęszczają wnętrze korony.
Oba drzewa bardzo dobrze reagują na letnie cięcie korekcyjne, wykonywane w lipcu i sierpniu. Ten zabieg sprzyja tworzeniu pąków kwiatowych na nadchodzący sezon.
Kiedy i jak przycinać drzewa pestkowe u wiśni oraz czereśni?
Wiśnie i czereśnie najlepiej przycinać latem, czyli w drugiej połowie lipca oraz sierpniu, zaraz po zbiorach owoców. Optymalne są do tego suche i ciepłe dni. Ta pora wynika z naturalnych procesów zachodzących w tych drzewach, wtedy rany szybko zasklepiają się specjalnymi substancjami śluzowo-gumowymi, których nie ma zimą, gdy rośliny znajdują się w stanie spoczynku.
Wiosenne lub jesienne przycinanie zwiększa ryzyko pojawienia się chorób, takich jak rak bakteryjny czy monilioza, które rozwijają się szczególnie w chłodnych i wilgotnych warunkach.
Podczas letniego cięcia usuwa się:
- Nieowocujące pędy,
- Wilki,
- Gałęzie, które się krzyżują lub zbytnio zagęszczają koronę,
- Oraz skraca się zbyt długie odgałęzienia boczne.
Cały zabieg powinien być wykonywany przy słonecznej i suchej pogodzie. Po każdym drzewie narzędzia dezynfekuje się alkoholem, by zapobiec rozprzestrzenianiu się chorób. Większe rany warto zabezpieczyć maścią ogrodniczą, co chroni drewno przed grzybami odpowiedzialnymi za zgorzel i gumiozę kory.
Jakie są zasady dotyczące ilości usuwanej masy drzewa podczas cięcia?
W ciągu jednego sezonu nie powinno się ścinać więcej niż 30% masy korony. Głębsze cięcie sprzyja intensywnemu rozrostowi wilków oraz wywołuje silny stres u drzewa.
Przy cięciu prześwietlającym, które jedynie rozświetla koronę, nie zmieniając jej ogólnej struktury, dopuszczalna jest utrata do 15% masy gałęzi. W sytuacji odmładzania mocno zaniedbanych drzew, gdzie konieczne jest usunięcie większej ilości materiału, zabieg warto rozłożyć na 2-3 lata, by zminimalizować ryzyko szoku cięciowego.
Skracanie długich konarów ogranicza się wtedy do maksymalnie jednej trzeciej ich długości w pojedynczym sezonie. Podobną zasadę jednej trzeciej stosuje się również podczas formowania młodych drzewek. Boczne gałęzie skraca się o około jedną trzecią, natomiast przewodnik przycinany jest około 40 cm powyżej najwyższej gałązki. Dzięki temu drzewo może zrównoważyć utratę liści poprzez nowe przyrosty, nie narażając systemu korzeniowego na długotrwałe osłabienie.
Czym zabezpieczyć rany na drzewie po obcięciu gałęzi?
Rany po cięciu, których średnica przekracza 3 cm, wymagają natychmiastowego zabezpieczenia maścią ogrodniczą. Ten preparat chroni odsłoniętą tkankę przed bakteriami, grzybami oraz nadmierną wilgocią. Maść nakłada się pędzelkiem dokładnie na całą powierzchnię rany oraz na około 2 cm wokół jej krawędzi zaraz po wykonaniu cięcia, nie czekając na wyschnięcie. Typowe środki zawierają woski, kalafonię oraz składniki o działaniu grzybobójczym. Tworzą one elastyczną i trwałą powłokę, która zabezpiecza ranę przez cały sezon wegetacyjny. Natomiast drobnych uszkodzeń o średnicy poniżej 1 cm nie trzeba zabezpieczać, gdyż drzewo samo wytwarza kalus, który skutecznie zamyka otwór.
Maści ogrodnicze należy stosować wyłącznie w warunkach bez przymrozków i bez opadów, ponieważ deszcz może zmyć świeżo nałożoną powłokę, a mróz uniemożliwia jej właściwe utwardzenie. Co więcej, preparaty z fungicydem są szczególnie polecane przy cięciu drzew wrażliwych na raka bakteryjnego, takich jak jabłonie i grusze, a także przy ochronie roślin przed moniliozą, czyli chorobą drzew pestkowych.
Jakie są najczęstsze błędy podczas przycinania drzew owocowych?
Najczęściej popełnianym błędem jest zbyt drastyczne cięcie drzewa w jednym sezonie. Usunięcie ponad 30% masy korony skutkuje intensywnym wzrostem wilków, które osłabiają roślinę zamiast ją wspierać w regeneracji.
Innym istotnym błędem jest przycinanie drzew pestkowych, takich jak wiśnie czy czereśnie, w okresie jesienno-zimowym. Chłodne i wilgotne warunki sprzyjają wtedy rozwojowi zakażeń rakiem bakteryjnym.
Stosowanie tępych lub nieodkażonych narzędzi prowadzi do powstawania postrzępionych ran, które goją się dużo wolniej i są bardziej narażone na infekcje. Zostawianie kikuta zamiast cięcia na obrączkę gałęziową sprawia, że rana nie zamyka się prawidłowo, a pozostawiony fragment staje się ogniskiem chorób. Cięcie podczas mrozu lub deszczu powoduje uszkodzenia tkanek w miejscu rany, a nadmiar wilgoci ułatwia rozwój grzybów chorobotwórczych.
Nieosłanianie dużych ran maścią ogrodniczą po wycięciu grubych gałęzi naraża drzewo na infekcje, które mogą prowadzić do próchnicy wewnętrznej pnia.