Mini kiwi (aktinidia ostrolistna) to małe owoce o długości 2-3 cm, które można jeść ze skórką. Są słodsze od tradycyjnego kiwi i zawierają od 150 do 430 mg witaminy C na 100 g, to nawet 1,6 do ponad 4 razy więcej niż typowe kiwi ze sklepu. Pnącze jest całkowicie odporne na mróz, wytrzymując temperatury do -30°C. Może osiągać długość do 15 m i zaczyna owocować już 3-4 lata po posadzeniu, przynosząc rocznie od 10 do 20 kg owoców. W Polsce najwydajniejsze odmiany to „Ananasnaya” i „Weiki”; natomiast do uprawy bez zapylacza najlepiej nadaje się odmiana „Issai”.
Czym różni się mini kiwi od zwykłego kiwi?
Mini kiwi, czyli aktinidia ostrolistna (Actinidia arguta), wyróżnia się od tradycyjnego kiwi (Actinidia deliciosa) przede wszystkim gładką, jadalną skórką, co pozwala je jeść bez obierania. Te owoce są znacznie mniejsze, osiągają 2-3 cm długości i ważą do 10 g, podczas gdy standardowe kiwi dostępne w sklepach to zazwyczaj 80-130 g.
Co ciekawe, mini kiwi cechuje się znacznie słodszym i bardziej intensywnym aromatem. Jego smak można porównać do mieszanki truskawki, banana oraz agrestu. Dodatkowo, zawiera dużo więcej witaminy C, od 150 do nawet 430 mg na 100 g świeżego owocu, podczas gdy zwykłe kiwi posiada ok. 93 mg.
Aktinidia ostrolistna jest również niezwykle odporna na mróz, wytrzymując temperatury sięgające -30°C, a niekiedy nawet -35°C, co zależy od konkretnej odmiany. To sprawia, że uprawa mini kiwi w polskich ogrodach nie wymaga specjalnych zabezpieczeń na zimę. Z kolei tradycyjne kiwi, pochodzące z tropikalnych obszarów Azji, nie poradzi sobie w naszych warunkach klimatycznych bez odpowiedniej ochrony.
Jaka jest typowa długość pędów aktinidii ostrolistnej w Polsce?
Aktinidia ostrolistna to pnącze o intensywnym wzroście, którego pędy mogą dorastać nawet do 15 metrów długości.
Rocznie przyrasta nawet o 2 metry, dlatego wymaga solidnej i stabilnej podpory, takiej jak:
- Pergola,
- Mocna kratownica,
- Napięte druty stalowe.
W warunkach polskiego klimatu aktinidia osiąga zwykle od 8 do 12 metrów długości, co zależy od mrozoodporności konkretnej odmiany oraz lokalnych warunków siedliskowych. Pędy są wieloletnie i zdrewniałe, a co roku wypuszczają krótkie gałązki, na których dojrzewają owoce. Ze względu na szybki przyrost roślin, zaleca się sadzenie ich w odstępach wynoszących 2-3 metry, co pozwala każdemu pnączowi swobodnie się rozwinąć.
Jakie są kolory miąższu mini kiwi i jak on smakuje?
Miąższ mini kiwi najczęściej zachwyca intensywnym zielonym odcieniem. W zależności od konkretnej odmiany może jednak przybrać także żółtawy kolor, a w przypadku tych z czerwonym miąższem, być całkowicie nasycony bordowym. Wśród nich zdarzają się także owoce z zielonym wnętrzem, których skórka od strony nasłonecznionej zyskuje czerwonobrązowy rumieniec, co czyni je atrakcyjnymi nie tylko w ogrodzie, ale również na talerzu.
Smak mini kiwi jest wyraźnie słodki, delikatnie przełamany subtelną kwaskowatością. Często określa się go jako połączenie nut kiwi, truskawki, banana oraz agrestu. Znacznie słodsze niż tradycyjne kiwi, pozbawione ich charakterystycznej cierpkości, owoce te szczególnie trafiają w gusta osób, które unikają intensywnie kwaśnych smaków. Miąższ ma przyjemnie miękką i soczystą strukturę, natomiast cienka, gładka skórka, która jest w pełni jadalna, pozwala na jedzenie bez obierania. Dzięki temu można cieszyć się pełnią smaku w wygodny sposób.
| Cecha | Mini kiwi vs Zwykłe kiwi |
|---|---|
| Gładkość skórki | Mini kiwi ma gładką, jadalną skórkę; zwykłe kiwi pokryte włoskami, obieranie konieczne |
| Rozmiar i masa | Mini kiwi: 2-3 cm długości, do 10 g; zwykłe kiwi: 80-130 g |
| Smak i aromat | Mini kiwi słodsze, aromat truskawki, banana, agrestu |
| Zawartość witaminy C | Mini kiwi: 150-430 mg/100 g; zwykłe kiwi: ok. 93 mg/100 g |
| Odporność na mróz | Mini kiwi wytrzymuje do -30 do -35°C; zwykłe kiwi wymaga ochrony zimowej |
| Kaloryczność | Mini kiwi około 52 kcal/100 g |
| Związki fenolowe | Mini kiwi do 1301 mg/100 g, silne antyoksydanty |
| Mio-inozytol | Obecny w mini kiwi do 982 mg/100 g, korzystny dla układu nerwowego i hormonalnego |
| Działanie przeciwnowotworowe | Ekstrakt z mini kiwi wykazuje cytotoksyczność wobec linii komórek nowotworowych |
| Możliwość jedzenia ze skórką | Mini kiwi można jeść ze skórką, jest jadalna i bogata w błonnik |
| Przechowywanie | Świeże mini kiwi szybko miękną, przechowywać w lodówce kilka dni, najlepiej spożywać od razu |
| Wzrost rośliny | Pnącza do 15 m, roczny przyrost około 2 m, wymaga podpór (pergola, kratownica) |
| Cięcie i pielęgnacja | Cięcie zimowe (styczeń-luty) i letnie, nawożenie mineralne, mulczowanie korą lub kompostem |
| Czas owocowania | Mini kiwi owocuje po 3-4 latach (odmiana Issai po 2 latach), pełna wydajność 5-7 lat |
| Roczny plon | 10-20 kg, w optymalnych warunkach nawet do 45 kg |
| Najlepsze odmiany do uprawy w Polsce | „Ananasnaya” i „Weiki” (wysoka odporność i plonowanie), samopylna „Issai” dla małych działek |
Jakie właściwości zdrowotne wykazuje mini kiwi?
Mini kiwi to owoc wyjątkowo bogaty w składniki odżywcze, dostarczający ponad 20 niezbędnych elementów, przy zachowaniu niskiej kaloryczności, około 52 kcal na 100 g. Najbardziej charakterystyczną cechą tego owocu jest imponująca zawartość witaminy C, która waha się od 150 do nawet 430 mg na każde 100 g świeżych owoców. Witamina ta nie tylko wzmacnia odporność, ale także działa jako silny antyoksydant. Dodatkowo, mini kiwi zawiera duże ilości związków fenolowych, sięgające 1301 mg na 100 g, które chronią komórki przed uszkodzeniami wywołanymi stresem oksydacyjnym, procesem powiązanym z wieloma chorobami przewlekłymi. Owoce aktinidii wyróżniają się również obecnością mio-inozytolu, w ilości nawet do 982 mg na 100 g, który korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu nerwowego i reguluje równowagę hormonalną. Co więcej, badania naukowe potwierdziły, że ekstrakt z Actinidia arguta wykazuje działanie cytotoksyczne wobec niektórych linii komórek nowotworowych u ludzi, a jego właściwości antyoksydacyjne przewyższają te, które znajdują się w tradycyjnym kiwi i jabłkach.
Ile witaminy C zawiera 100 g świeżych owoców mini kiwi?
Sto gramów świeżych owoców aktinidii ostrolistnej zawiera od 150 do 430 mg witaminy C, co zależy od odmiany, stopnia dojrzałości oraz warunków uprawy. Dla porównania, tradycyjne kiwi dostępne w sklepach ma około 93 mg tej witaminy na 100 g, co oznacza, że mini kiwi może dostarczyć nawet 1,6 do 4,6 razy więcej witaminy C. Przy zawartości 150 mg na 100 g, jedna porcja tych owoców pokrywa aż 188% dziennego zapotrzebowania dorosłego na witaminę C według norm EFSA (80 mg/dobę). Jeśli natomiast wartość sięga 430 mg, 100 g mini kiwi zaspokaja ponad pięciokrotność tego zapotrzebowania.
Oprócz witaminy C, mini kiwi stanowi także źródło:
- Witamina E (około 5 mg na 100 g),
- Kwas foliowy,
- Karotenoidy takie jak luteina i zeaksantyna,
- Błonnik pokarmowy w ilości około 3,6 g na 100 g.
W czym pomaga regularne spożywanie owoców aktinidii?
Regularne spożywanie owoców aktinidii ostrolistnej wspiera odporność organizmu. Dzięki dużej zawartości witaminy C oraz związków fenolowych, neutralizuje wolne rodniki i łagodzi stany zapalne.
Te owoce mają również pozytywny wpływ na serce i naczynia krwionośne.Potas, którego ilość jest porównywalna do tej obecnej w bananach, pomaga utrzymać odpowiednie ciśnienie krwi, a polifenole przyczyniają się do kontroli poziomu cholesterolu. Błonnik zawarty w mini kiwi, sięgający około 3,6 g na 100 g, sprzyja prawidłowej pracy jelit i reguluje rytm wypróżnień, co jest szczególnie istotne w przypadku niedostatecznego spożycia warzyw i owoców. Mio-inozytol, dostarczany w ilości do 982 mg na 100 g, odgrywa kluczową rolę dla układu nerwowego i może wspomagać regulację metabolizmu insuliny. Pomimo niskiej kaloryczności, około 52 kcal na 100 g, mini kiwi jest bogate w składniki odżywcze, co czyni je wartościowym elementem zarówno diet odchudzających, jak i tych przeznaczonych dla aktywnych fizycznie osób.
Czy można jeść owoce mini kiwi ze skórką?
Tak, mini kiwi można jeść razem ze skórką, co jest nie tylko możliwe, ale i zalecane. Skórka tych owoców jest cienka, gładka i pozbawiona owłosienia charakterystycznego dla tradycyjnego kiwi ze sklepu. Dzięki temu jest w pełni jadalna, a dodatkowo dostarcza cennego błonnika oraz witamin. Z tego powodu obieranie mini kiwi nie jest konieczne ani wskazane.
To właśnie brak potrzeby obierania stanowi jedną z najważniejszych zalet mini kiwi w porównaniu do zwykłego kiwi. Owoce można konsumować od razu po zebraniu lub po szybkim przepłukaniu pod wodą. Najsmaczniejsze są świeże, ponieważ po osiągnięciu dojrzałości szybko miękną i nie nadają się do długiego przechowywania. W lodówce utrzymują świeżość tylko przez kilka dni od momentu zbioru. Ze względu na delikatną skórę i krótką trwałość, najlepiej konsumować je na bieżąco. Po zebraniu można je również wykorzystać do przygotowania dżemów, nalewek czy soków.
Ile porcji mini kiwi bezpiecznie jest zjeść dziennie?
Dla zdrowego dorosłego człowieka bezpieczna dzienna dawka mini kiwi to około 100-150 g, czyli mniej więcej 15-20 malutkich owoców, z których każdy waży do 10 g. Taka porcja zapewnia pokrycie dziennego zapotrzebowania na witaminę C oraz dostarcza około 3,6-5 g błonnika pokarmowego. Ponadto mini kiwi jest cennym źródłem potasu i magnezu.
Chociaż mini kiwi nie zawiera silnych alergenów, osoby uczulone na białka aktynidynę, która występuje w tradycyjnym kiwi, powinny zachować ostrożność przy pierwszym spożyciu. Aktinidia ostrolistna, z której pochodzi mini kiwi, zawiera podobne białka, co warto mieć na uwadze. Wysoka zawartość kwasów organicznych i witaminy C może u niektórych osób z wrażliwym układem pokarmowym wywołać dyskomfort, zwłaszcza gdy spożywają jednorazowo ponad 300 g tych owoców. Nie istnieją specjalne wytyczne dotyczące porcji mini kiwi, jednak ogólne zalecenia sugerują spożywanie 2-3 porcji owoców dziennie, a mini kiwi z powodzeniem może być jedną z nich.
Jak uprawiać mini kiwi w polskim klimacie?
Aktinidia ostrolistna znakomicie przystosowała się do polskich warunków klimatycznych. W zależności od odmiany, jej wytrzymałość na mróz sięga od -30°C do nawet -35°C.Roślina potrzebuje solidnego wsparcia, takiego jak pergola, kratownica lub mocno napięte druty, ponieważ pnącza rosną bardzo szybko, osiągają długość do 15 metrów, przyrastając rocznie około 2 metrów. Jej uprawa jest stosunkowo prosta, ponieważ charakteryzuje się odpornością na większość chorób grzybowych oraz ataków szkodników, co znacznie ogranicza konieczność używania chemicznych środków ochrony.
Aby uzyskać obfite zbiory, ważne jest regularne przycinanie rośliny, wykonuje się je zimą, między styczniem a lutym, a także latem, by zachować odpowiedni kształt krzewu. Takie zabiegi zapobiegają zbytniej gęstości pędów i poprawiają dostęp światła, co korzystnie wpływa na jakość owoców. W Polsce plantacje mini kiwi systematycznie się rozrastają. Owoce te zyskują coraz większą popularność jako miejscowa alternatywa dla egzotycznych owoców z importu, a ich uprawa sprawdzi się zarówno na działkach, jak i w przydomowych sadach.
Jakie warunki stanowiskowe wspierają zdrowy rozwój aktinidii?
Aktinidia ostrolistna najlepiej rozwija się na stanowiskach dobrze nasłonecznionych lub lekko zacienionych, które są osłonięte przed silnymi podmuchami wiatru, dzięki czemu delikatne pędy i kwiaty są mniej narażone na uszkodzenia. Podłoże powinno być żyzne, bogate w próchnicę, dobrze przepuszczalne i utrzymywać stałą wilgotność. Roślina nie toleruje ani nadmiaru wody, ani długotrwałej suszy, które mogą prowadzić do przedwczesnego opadania owoców.
Istotnym elementem gleby jest obecność próchnicy lub kwaśnego torfu. Dlatego przed sadzeniem warto wymieszać ziemię z kompostem i torfem, co poprawia jej strukturę i zdolność zatrzymywania wilgoci.
Aktinidia wymaga regularnego nawadniania, szczególnie w początkowych fazach wzrostu oraz w czasie upalnych miesięcy. Mimo że starsze rośliny lepiej znoszą suszę, niedobór wody w lipcu i sierpniu może znacząco obniżyć plony.
Roślinie od samego początku potrzebna jest solidna konstrukcja wspierająca. Może to być:
- Drewniana pergola,
- Metalowa kratownica,
- Siatka o wytrzymałości dopasowanej do ciężaru dojrzałego pnącza, które z roku na rok przybiera na masie.
Jakie pH gleby zapewnia optymalne zbiory mini kiwi?
Optymalne pH gleby dla aktinidii ostrolistnej mieści się w przedziale 5,0-6,5, czyli od lekko kwaśnego do neutralnego. Gdy odczyn spada poniżej 5,0, roślina napotyka trudności z przyswajaniem fosforu i potasu, co utrudnia rozwój owoców. W takich przypadkach niezbędne jest wapnowanie podłoża przed sadzeniem.
W przeciwieństwie do tego, ziemie o odczynie powyżej 7,0 mogą wywołać chlorozę, objawiającą się żółknięciem liści, na skutek upośledzonego pobierania żelaza i manganu. Taki stan z czasem znacząco osłabia roślinę, wpływając negatywnie na jej kondycję.
Z tego powodu warto przeprowadzić analizę chemiczną gleby przed wprowadzeniem sadzonek. Jeśli zachodzi potrzeba, można zakwasić podłoże, stosując:
- Torf kwaśny,
- Siarkę ogrodniczą,
- Specjalistyczne nawozy przeznaczone dla borówek i rododendronów.
Aby utrzymać korzystne warunki glebowe, warto regularnie kontrolować pH co 2-3 lata i wzbogacać glebę w próchnicę przez mulczowanie kompostem. Takie działania sprzyjają uzyskaniu obfitych oraz stabilnych plonów.
Kiedy i gdzie najlepiej posadzić sadzonki w ogrodzie?
Najlepszym okresem na sadzenie aktinidii jest wiosna, po ustaniu ryzyka przymrozków, czyli od końca kwietnia do połowy maja, albo wczesna jesień, na przykład we wrześniu. W takich warunkach rośliny mają szansę dobrze się ukorzenić przed nadejściem zimy.
Dołek pod sadzonkę powinien mieć około 50 cm głębokości i być wypełniony mieszanką rodzimej ziemi, kompostu oraz kwaśnego torfu, co zapewnia odpowiednią strukturę oraz właściwy odczyn gleby. Rośliny sadzimy w odległości 2-3 metrów od siebie oraz innych gatunków, aby po osiągnięciu dojrzałości miały wystarczająco miejsca na rozrost. W przypadku odmian potrzebujących zapylacza należy pamiętać o zasadzie: co najmniej jedna roślina męska na pięć żeńskich w promieniu do 12 metrów.
Warto wybrać stanowisko słoneczne lub lekko zacienione, osłonięte od wiatru. Nie zaleca się sadzenia aktinidii w miejscach podmokłych ani w obniżeniach terenu, gdzie zbiera się woda po deszczach. Po posadzeniu rośliny trzeba regularnie podlewać i mocować do podpory, co pozwala pędom rosnąć pionowo i zapobiega ich rozplątywaniu się po ziemi.
Jak prawidłowo pielęgnować oraz przycinać pędy mini kiwi?
Pielęgnacja aktinidii ostrolistnej wymaga przeprowadzenia dwóch cięć w ciągu roku: formującego zimą oraz regulującego latem, który kontroluje nadmierny wzrost. Cięcie zimowe wykonuje się od stycznia do połowy lutego, zanim zacznie krążyć sok w roślinie. Gdy zostanie zrobione zbyt późno, rana mocno wycieka sokiem, co osłabia kondycję rośliny.
Podczas zimowego cięcia skraca się pędy owocujące z poprzedniego sezonu, pozostawiając zaledwie 2-4 pąki. W tym czasie usuwa się również suche, chore oraz krzyżujące się gałęzie, co poprawia ich rozmieszczenie na podporze i ułatwia dalszy rozwój.
Wczesną wiosną rozpoczyna się nawożenie mineralne:
- Azot podaje się w marcu i kwietniu, aby pobudzić intensywny wzrost pędów,
- Nawozy potasowe i fosforowe stosuje się tuż przed kwitnieniem,
- Nawożenie jest przerywane w sierpniu, aby roślina mogła prawidłowo przygotować się do spoczynku zimowego.
Dodatkowo warto mulczować strefę korzeniową korą lub kompostem, co pomaga zachować wilgoć w glebie i ogranicza rozwój chwastów. Taki zabieg jest szczególnie istotny przez pierwsze trzy lata od posadzenia rośliny.
Czy uprawa aktinidii ostrolistnej wymaga bliskości zapylacza?
Większość odmian aktinidii ostrolistnej to rośliny dwupienne, co oznacza, że do wykształcenia owoców potrzebne są zarówno osobniki męskie, jak i żeńskie, rosnące blisko siebie. Jeden samiec może zapylić nawet pięć roślin żeńskich, pod warunkiem, że znajdują się one w odległości około 12 metrów, czyli w zasięgu ruchu pszczół i trzmieli.
Wyjątkową grupę stanowią odmiany samopylne, na przykład „Issai” czy „dr Szymanowski”, które potrafią owocować bez udziału roślin męskich. Mimo to, ich plon wzrasta, gdy w sąsiedztwie znajdą się zapylacze.
Kluczowe jest, aby okres kwitnienia obu typów roślin pokrywał się czasowo. Przy wyborze zapylacza warto zwrócić uwagę, czy kwiaty pojawiają się równocześnie, zwykle na przełomie maja i czerwca. Jeśli brakuje właściwego zapylacza, może dojść do opadania kwiatów bez powstawania owoców, lub ich ilość będzie znacznie ograniczona, nawet jeśli rośliny żeńskie intensywnie kwitną.
W jaki sposób letnie cięcie formujące zwiększa ilość owoców?
Latem formujące cięcie wykonuje się zwykle w czerwcu lub lipcu, tuż po zakończeniu okresu kwitnienia. Polega ono na skracaniu letnich pędów do około 4-6 liści ponad ostatnim owocem lub kwiatowym skupiskiem.
Takie cięcie pomaga kontrolować nadmierny wzrost korony rośliny i przerzedza liście, co poprawia dostęp światła do owoców ukrytych głębiej w pnączu. Lepsze nasłonecznienie zwiększa zawartość cukrów w owocach, co bezpośrednio wpływa na ich smak.
Pędy, które nie niosą kwiatów ani owoców, nazywane pędami bezowocowymi, warto usuwać całkowicie. Skupiając energię rośliny na częściach owocujących, poprawiamy jakość i wielkość plonów. Regularne przerzedzanie zapobiega zagęszczaniu się pędów, które tworzą wilgotne środowisko sprzyjające rozwojowi chorób grzybowych. Dzięki temu roślina pozostaje zdrowsza i bardziej odporna na infekcje. Odpowiednio przeprowadzone cięcie letnie, w połączeniu z zimowym, umożliwia coroczne uzyskanie z dojrzałego krzewu plonu rzędu 10-20 kg owoców. Dodatkowo owoce zyskują lepszy rozmiar i bardziej jednolity stopień dojrzałości.
Kiedy roślina wydaje pierwsze owoce po posadzeniu?
Aktinidia ostrolistna zazwyczaj zaczyna wydawać owoce po upływie około 3-4 lat od posadzenia. W tym okresie roślina rozwija pędy i system korzeniowy niezbędny do efektywnego owocowania. Jedynym wyjątkiem jest odmiana „Issai”, która dzięki samopylności może owocować już w drugim roku, choć wtedy plony są jeszcze niewielkie.
Pełną wydajność krzew osiąga przeważnie między 5 a 7 rokiem uprawy, kiedy to pnącze tworzy rozbudowaną siatkę pędów szkieletowych oraz owocujących. Szybkość wejścia w fazę owocowania zależy od:
- Warunków uprawy,
- Systematyczności nawożenia,
- Właściwego terminu cięć.
Rośliny, które były zaniedbane, wymagają więcej czasu na wyprodukowanie pierwszych owoców. Przy odpowiedniej pielęgnacji aktinidia może owocować przez wiele lat, nawet kilka dekad. Właściwie prowadzony krzew dostarcza od 10 do 20 kg owoców rocznie, i to przez co najmniej 30 lat.
W jakim miesiącu zaczyna owocować mini kiwi w Polsce?
W naszym kraju mini kiwi dojrzewa i jest gotowe do zbioru od końca sierpnia aż do połowy października, choć termin ten zależy od konkretnej odmiany i warunków panujących podczas sezonu wegetacyjnego. Wśród odmian wczesnych owoce można zbierać już pod koniec sierpnia lub na początku września. Z kolei późniejsze typy, takie jak „Weiki”, osiągają dojrzałość dopiero w październiku.
Owoce nie spadają same po osiągnięciu dojrzałości, dlatego sygnałem do ich zbioru jest delikatne zmiękczenie pod palcem oraz wyczuwalna słodycz podczas degustacji. W cieplejszych latach, gdy wiosna przychodzi szybciej, a lato jest gorące, zbiory mogą nastąpić nawet o tydzień lub dwa wcześniej.
Jesienne przymrozki nie stanowią zagrożenia dla mini kiwi na krzewie, pod warunkiem, że owoce nie osiągnęły pełnej dojrzałości. Zrywanie odbywa się ręcznie i stopniowo, zgodnie z tempem dojrzewania poszczególnych owoców. Nie zaleca się czekania na moment, gdy wszystkie owoce będą dojrzałe jednocześnie, ponieważ te najdojrzalsze szybko tracą swoją jędrność.
Jakie odmiany aktinidii dają największe plony?
Do odmian aktinidii ostrolistnej najlepiej plonujących w polskim klimacie zaliczają się przede wszystkim „Ananasnaya” oraz żeńska „Weiki”.
„Ananasnaya” bywa często uznawana za najkorzystniejszą na plantacje, dzięki:
- Wysokiej odporności na mróz,
- Regularnym zbiorm,
- Owocom owalnym, mierzącym około 3 cm, które wyróżnia charakterystyczny brązowoczerwony rumieniec.
Pełną produktywność roślina osiąga zwykle w trzecim lub czwartym roku uprawy.
„Weiki” to odmiana bardzo wydajna, której owoce zbiera się w październiku, ceniona przede wszystkim za:
- Bogaty smak,
- Intensywny aromat,
- Potrzebę obecności zapylacza, męskiego osobnika zgodnego genotypowo.
„Issai” to jedyna popularna odmiana samopylna, czyli obupłciowa, która nie wymaga zapylacza, co jest dużym udogodnieniem zwłaszcza na małych działkach. Jej plony zazwyczaj ustępują nieco tym, które daje „Ananasnaya” czy „Weiki”, zwłaszcza podczas pełnego owocowania.
Dojrzały krzew aktinidii pod odpowiednimi warunkami może obficie owocować, przynosząc nawet 10-20 kg owoców rocznie. W przypadku intensywnej uprawy, biorąc pod uwagę odmianę, sposób pielęgnacji i warunki środowiskowe, z dorodnego egzemplarza można pozyskać nawet do 45 kg plonów.