Pszenżyto ozime wysiewa się w ilości 130-180 kg ziarna na hektar, natomiast pszenżyto jare wymaga 160-220 kg/ha. Normę wysiewu oblicza się za pomocą wzoru: (obsada roślin/m² × MTZ w gramach) podzielone przez zdolność kiełkowania w procentach. Według danych GUS z 2024 roku, pszenżyto ozime plonowało średnio 44,5 dt/ha (czyli 4,45 t/ha), a jare 34,4 dt/ha (3,44 t/ha). W dobrze prowadzonych gospodarstwach plony sięgają 6-8 t/ha przy zastosowaniu dawki azotu 110-156 kg N/ha. Pszenica przewyższa pszenżyto pod względem plonu o około 0,84 t/ha, jednak pszenżyto lepiej radzi sobie na słabszych glebach klas IVa-V.
Ile pszenżyta wysiać na 1 hektar?
Pszenżyto ozime zwykle wysiewa się w ilości od 130 do 180 kg ziarna na hektar, natomiast pszenżyto jare potrzebuje nieco większej dawki, sięgającej od 160 do 220 kg/ha. Ilość nasion uzależniona jest przede wszystkim od masy tysiąca ziaren (MTZ) konkretnej odmiany, jej zdolności kiełkowania oraz planowanej liczby roślin na metr kwadratowy.
Dla przykładu, jeśli MTZ wynosi 45 g, a zdolność kiełkowania to 90%, norma wysiewu pszenżyta ozimego przy planowanej obsadzie 300 roślin na m² wynosi 150 kg/ha. Gdy celem jest osiągnięcie 350 roślin na m², odpowiednia dawka wzrasta do około 175 kg/ha.
W przypadku gorszych gleb lub gdy siew jest opóźniony, zwyczajowo zwiększa się zasiew, można wtedy stosować nawet do 200 kg/ha pszenżyta ozimego oraz powyżej 220 kg/ha jarego.
Docelowa liczba roślin kiełkujących powinna mieścić się w przedziale:
- 300-450 na m² dla pszenżyta ozimego,
- 400-500 na m² w przypadku pszenżyta jarego.
Ile kilogramów pszenżyta ozimego wysiać na hektar?
Pszenżyto ozime wysiewa się zwykle w zakresie od 130 do 180 kg nasion na hektar, choć najczęściej stosowanym przedziałem jest 140-160 kg/ha. Jeśli masa tysiąca ziaren (MTZ) wynosi 45 g, a zdolność kiełkowania to około 90%, to przy planowanej obsadzie 300 roślin na metr kwadratowy zaleca się normę wysiewu około 150 kg/ha. Natomiast dla obsady wynoszącej 350 roślin/m² ilość ta wzrasta do 175 kg/ha.
W przypadku odmian charakteryzujących się większym MTZ, na przykład 50 g, przy tej samej liczbie roślin na metr kwadratowy (350 sztuk) dawka nasion powinna zostać zwiększona do 194 kg/ha, biorąc pod uwagę niezmienioną zdolność kiełkowania. Gdy pszenżyto wysiewane jest na słabszych glebach, takich jak kompleks żytni dobry, czy na lekkich podłożach, docelowa obsada roślin pozostaje wyższa i wynosi od 400 do 450 roślin na metr kwadratowy.
Przy MTZ 40 g oraz zdolności kiełkowania na poziomie 85% zalecana ilość nasion to około 188-212 kg/ha. Wartość górna normy, czyli 180-200 kg/ha, jest standardem przy optymalnym terminie siewu. Jednak gdy siew następuje później niż zalecany termin lub gdy rośliny słabiej się ukorzeniają, dawkę nasion podnosi się powyżej 200 kg/ha, by zapewnić odpowiednią obsadę.
Ile kilogramów pszenżyta jarego wysiać na hektar?
Pszenżyto jare zwykle wysiewa się w dawce od 160 do 220 kg nasion na hektar. W porównaniu do form ozimych, charakteryzuje się mniejszą zdolnością do krzewienia.
Przy masie tysiąca ziaren (MTZ) wynoszącej około 40 g oraz kiełkowalności na poziomie 90%, aby osiągnąć obsadę 400 roślin na metr kwadratowy, potrzebne jest 178 kg nasion na hektar, natomiast przy 450 roślin, około 200 kg/ha. Gdy odmiana ma wyższe MTZ, na przykład 42 g, norma wysiewu przy tej samej obsadzie 450 roślin wzrasta do 210 kg/ha.
W zależności od rodzaju gleby, dobiera się również odpowiednią ilość nasion:
- Na glebach pszenno-żytnich zaleca się wysiew w granicach 193-215 kg/ha,
- Na kompleksach żytnich bardzo dobrych,215-236 kg/ha,
- A na żytnich dobrych nawet od 236 do 257 kg/ha.
Warto pamiętać, że im gorsza jakość gleby, tym większą liczebność roślin należy zapewnić, by zrekompensować mniejsze możliwości produkcyjne danego stanowiska. Pszenżyto jare sieje się również dość wcześnie, czyli od marca do pierwszych dni kwietnia. Taka data pozwala na szybsze wschody, niemniej jednak nie eliminuje konieczności stosowania odpowiednio wysokiej normy wysiewu.
| Informacja | Szczegóły |
|---|---|
| Ilość nasion pszenżyta na 1 ha | Pszenżyto ozime: 130-180 kg/ha; pszenżyto jare: 160-220 kg/ha; przy gorszych warunkach do 200 kg/ha ozimego, powyżej 220 kg/ha jarego |
| Liczba roślin na m² | Pszenżyto ozime: 300-450; Pszenżyto jare: 400-500 |
| Wzór na normę wysiewu | NW [kg/ha] = (obsada [szt/m²] × MTZ [g]) / zdolność kiełkowania [%] |
| Czynniki wpływające na dawkę wysiewu | Masa tysiąca ziaren (MTZ), zdolność kiełkowania, termin siewu, rodzaj i klasa gleby, cechy odmiany |
| Termin siewu pszenżyta ozimego | Druga dekada września do pierwszej dekady października; na północnym wschodzie do 25 września, na południu i zachodzie do połowy października |
| Termin siewu pszenżyta jarego | Jak najwcześniej po osiągnięciu temperatury 4-5°C, zwykle druga połowa marca lub początek kwietnia |
| Głębokość siewu pszenżyta | 3-5 cm; na glebach ciężkich 3 cm, na lekkich 4-5 cm; unikać siewu głębszego niż 6 cm |
| Plon z 1 ha pszenżyta | 4,0, 6,5 t/ha standardowo; do 7-8 t/ha na lepszych glebach i przy intensywnej agrotechnice |
| Średnie plony za 2024 (GUS) | Pszenżyto ozime: 44,5 dt/ha (4,45 t/ha); pszenżyto jare: 34,4 dt/ha (3,44 t/ha) |
| Porównanie plonów pszenicy i pszenżyta (2024 GUS) | Pszenica ozima: 52,9 dt/ha (5,29 t/ha), pszenżyto ozime: 44,5 dt/ha (4,45 t/ha), różnica ok. 0,84 t/ha; pszenica jara: 40,8 dt/ha (4,08 t/ha), pszenżyto jare: 34,4 dt/ha (3,44 t/ha), różnica ok. 0,64 t/ha |
| Wybór gatunku a klasa gleby | Pszenica lepsza na glebach klasy I-IIIa; pszenżyto i żyto lepsze na glebach klasy IVa-V |
Jak obliczyć normę wysiewu pszenżyta?
Normę wysiewu pszenżyta obliczamy, stosując wzór:NW [kg/ha] = (obsada [szt/m²] × MTZ [g]) / zdolność kiełkowania [%]. Dzięki temu możemy precyzyjnie określić, ile kilogramów nasion należy wysiać na hektar, uwzględniając planowaną liczbę roślin i właściwości konkretnej partii nasion.
Wzór uwzględnia trzy czynniki:
- Zakładaną obsadę roślin na metr kwadratowy,
- Masę tysiąca ziaren (MTZ) charakterystyczną dla danej odmiany i partii,
- Procentowy wskaźnik zdolności kiełkowania.
W praktyce oznacza to, że im większe MTZ, a jednocześnie niższa zdolność kiełkowania, tym więcej nasion trzeba wysiać, aby osiągnąć założony efekt. Warto przeprowadzać kalkulacje osobno dla każdej partii nasion, ponieważ nawet odmiana pozostając ta sama, może wykazywać różnice w MTZ, czasem sięgające kilku lub kilkunastu gramów, co znacząco wpływa na precyzję wymaganego wysiewu.
Jak wyliczyć normę wysiewu na podstawie MTZ i zdolności kiełkowania?
MTZ (masa tysiąca ziaren) oraz zdolność kiełkowania to dwa podstawowe parametry podane na etykiecie kwalifikowanego materiału siewnego. Do wyliczenia normy wysiewu używa się wzoru:. Nw [kg/ha] = (obsada [szt/m²] × mtz [g]) / zdolność kiełkowania [%].
Przy obsadzie wynoszącej 300 roślin na metr kwadratowy, MTZ równym 45 g i zdolności kiełkowania na poziomie 90%, norma wysiewu wynosi:. (300 × 45) / 90 = 150 kg/ha.
Jeśli natomiast masa tysiąca ziaren wzrośnie do 50 g, zachowując te same parametry obsady i zdolności kiełkowania, norma podnosi się do:. (300 × 50) / 90 = 167 kg/ha.
Różnica 17 kg/ha pokazuje, jak istotne jest, by wybierać nasiona o możliwie najniższym MTZ. Gdy zdolność kiełkowania obniży się do 85%, przy tej samej obsadzie i MTZ na poziomie 45 g, norma wysiewu zwiększa się do:. (300 × 45) / 85 = 159 kg/ha. Oznacza to konieczność podniesienia dawki o 9 kg/ha w porównaniu z sytuacją, gdy zdolność kiełkowania wynosi 90%
Jaka jest optymalna obsada ziaren pszenżyta na m2?
Optymalna liczba roślin pszenżyta ozimego po wschodach to 300-450 kiełkujących sztuk na metr kwadratowy.W przypadku pszenżyta jarego zaleca się obsadę na poziomie 400-500 roślin na m², ponieważ ta odmiana słabiej się krzewi i nie zastępuje strat przez boczne pędy.
Przy obsadzie wynoszącej 350 roślin na m² i standardowej masie tysiąca ziaren (MTZ) rzędu 45 g, norma wysiewu powinna wynosić około 175 kg/ha (przy kiełkowalności nasion na poziomie 90%). Większą obsadę niż 450 sztuk na m² stosuje się przede wszystkim przy opóźnionym terminie siewu lub na glebach słabszej jakości, gdzie niedobory składników ograniczają krzewienie roślin. Łan o gęstości przekraczającej 600 roślin na m² zwiększa natomiast ryzyko wylegania oraz rozwoju chorób. Dlatego też taką wysoką obsadę należy traktować jako wyjątkową sytuację, a nie normę w uprawie.
Co wpływa na dawkę wysiewu pszenżyta?
Dawka wysiewu pszenżyta zależy przede wszystkim od takich czynników jak masa tysiąca ziaren (MTZ) odmiany i konkretnej partii, zdolność kiełkowania nasion, termin siewu, rodzaj oraz klasa gleby, a także cechy danej odmiany. Każdy z tych elementów może wpłynąć na zmianę normy nawet o kilkanaście lub kilkadziesiąt kilogramów na hektar.
Mniejsze wartości MTZ powodują, że potrzeba mniej nasion, aby uzyskać założoną obsadę. Z kolei gorsza zdolność kiełkowania wymaga zwiększenia ilości wysiewanych ziaren, by osiągnąć pożądaną liczbę roślin. Opóźnienie terminu siewu oraz gorsza jakość gleby również podnoszą zapotrzebowanie na większą obsadę, co automatycznie przekłada się na zwiększenie normy wysiewu. Dlatego ważne jest, by dawkę wysiewu zawsze dostosować indywidualnie, uwzględniając cechy konkretnej partii nasion i warunki uprawy na danym polu.
Jak dostosować ilość wysiewu do opóźnionego terminu siewu?
Przy opóźnionym terminie siewu pszenżyta ozimego, normę wysiewu podnosi się o około 10% za każdy tydzień przesunięcia względem optymalnego czasu. Na przykład, gdy dawka bazowa wynosi 150 kg/ha, po pierwszym tygodniu opóźnienia staje się to 165 kg/ha, a po dwóch tygodniach,nawet 180 kg/ha.
Siew po 20 października w dużej części kraju oznacza, że rośliny mają mniej czasu na jesienne krzewienie. W związku z tym obsadę trzeba skorygować, zwiększając liczbę wysiewanych ziaren.
Takie działanie pozwala także zminimalizować ryzyko słabszych wschodów, które mogą się pojawić na chłodniejszych i bardziej wilgotnych glebach późnej jesieni. W bardzo późnych terminach, po 25 października w rejonach centralnych Polski, norma wysiewu pszenżyta ozimego może sięgać nawet 200-210 kg/ha.
Jak klasa gleby determinuje gęstość siewu?
Klasa i kompleks glebowy mają bezpośredni wpływ na docelową obsadę roślin, a co za tym idzie, na normę wysiewu. Na najbardziej żyznych glebach pszennych (klasy I-IIIa), gdzie pszenżyto rozwija się najlepiej, zaleca się obsadę wynoszącą 300-350 roślin na metr kwadratowy. Przy typowej masie tysiąca ziaren przekłada się to na normę wysiewu w granicach 130-165 kg na hektar.
W przypadku żytnich gleb dobrych (klasy IVa-IVb) zaleca się zwiększenie liczby roślin do 400-450 na m², co skutkuje wyższą normą wysiewu sięgającą 165-200 kg/ha. Pszenżyto dobrze znosi gleby o pH powyżej 5,5 i dobrze radzi sobie tam, gdzie stanowiska okazują się zbyt słabe dla pszenicy.
Natomiast na glebach klasy V i gorszych niższe wymagania siedliskowe nie rekompensują obniżonych plonów. W takich miejscach efektywność uprawy jest często zbyt niska, by była opłacalna. Kluczowe dla każdej klasy gleby są odpowiednio ustabilizowany odczyn oraz zawartość próchnicy, które stanowią podstawę dobrych warunków do wzrostu roślin.
Jak właściwości danej odmiany zmieniają normę wysiewu?
Właściwości konkretnej odmiany mają kluczowe znaczenie dla ustalenia normy wysiewu, wpływając na takie czynniki jak masa tysiąca ziaren (MTZ), zdolność do krzewienia oraz odporność na choroby. Na przykład odmiany o dużym MTZ, przekraczającym 50 g, potrzebują większej ilości nasion na jednostkę powierzchni, niż te o mniejszych ziarnach, których MTZ wynosi mniej niż 35 g. Rośliny intensywnie krzewiące się umożliwiają utrzymanie odpowiedniej gęstości łanu przy liczebności około 300-350 roślin na metr kwadratowy. Dzięki temu można zmniejszyć normę wysiewu nawet o kilkanaście kilogramów w porównaniu do mniej rozgałęzionych odmian.
Różnice dotyczą także form populacyjnych i mieszańcowych, które różnią się zdolnością do kompensacji. Hybrydy, cechujące się silnym wigorzem siewek, zwykle wysiewa się przy gęstości 200-250 roślin na metr kwadratowy. Przy zbliżonym MTZ przekłada się to na znacznie niższe normy wagowe, często mieszczące się w zakresie 100-130 kg na hektar.
Przy wyborze odpowiedniej odmiany warto sięgnąć po najnowsze dane dostępne na stronach COBORU. Instytut co roku publikuje aktualizacje dotyczące plonowania, MTZ oraz zdolności krzewienia odmian dopuszczonych do uprawy w Polsce, co pomaga w podejmowaniu świadomych decyzji.
Kiedy przypada najlepszy termin siewu dla pszenżyta ozimego i jarego?
Optymalne terminy siewu pszenżyta ozimego w Polsce przypadają na okres od drugiej dekady września do pierwszej dekady października, choć dokładny termin zależy od lokalizacji. W północno-wschodnich częściach kraju, gdzie zima nadchodzi szybciej, zaleca się zakończenie siewu najpóźniej do 25 września. Natomiast na południu i zachodzie można to przesunąć nawet do połowy października.
Pszenżyto jare wysiewa się jak najwcześniej, gdy gleba osiągnie temperaturę około 4-5°C i będzie odpowiednio przygotowana do uprawy. Zazwyczaj przypada to na drugą połowę marca lub początek kwietnia.
Wczesne wysiewanie jarego pszenżyta pozwala roślinom na dłuższy okres wzrostu oraz skuteczniejsze wykorzystanie wiosennej wilgoci. W przeciwieństwie do odmian ozimych, pszenżyto jare jest bardziej podatne na suszę wiosenną. Opóźnianie siewu powyżej pierwszej dekady kwietnia znacząco ogranicza jego możliwości plonowania.
Na jaką głębokość najlepiej siać pszenżyto?
Pszenżyto wysiewa się na głębokość od 3 do 5 cm, co sprzyja szybkim i równomiernym wschodom przy odpowiedniej wilgotności podłoża. Na glebach ciężkich i zbitych zaleca się natomiast użycie płytkiego siewu, około 3 cm, ponieważ głębsze umieszczenie nasion może utrudniać kiełkowanie, zwłaszcza gdy na powierzchni tworzy się skorupa. W przypadku podłoży lekkich i piaszczystych można zwiększyć głębokość siewu do 4-5 cm, co zapewnia lepszy kontakt ziaren z wilgotną warstwą gleby.
Należy jednak unikać zbyt głębokiego siewu powyżej 6 cm, gdyż spowalnia on wschody i prowadzi do słabszego rozwoju siewek, a co za tym idzie, do niższej obsady roślin niż było planowane. Ważne jest, by głębokość siewu pozostała jednakowa na całej powierzchni pola. Różnice powyżej 1-2 cm skutkują nierównomiernym kiełkowaniem i różnym stopniem krzewienia roślin, co negatywnie odbija się na efektach zbiorów.
Ile ton pszenżyta można zebrać z jednego hektara?
Z jednego hektara pszenżyta zwykle zbiera się od 4,0 do 6,5 tony ziarna. Na lepszych glebach, przy intensywnych zabiegach agrotechnicznych, plon może sięgnąć nawet 7-8 ton na hektar.
Zgodnie z danymi GUS za 2024 rok, średni plon pszenżyta ozimego w Polsce wyniósł 44,5 dt/ha, czyli 4,45 t/ha, natomiast pszenżyto jare osiągnęło 34,4 dt/ha, czyli 3,44 t/ha. W porównaniu do pszenicy, plony pszenżyta są niższe o około 15-20%. Warto jednak zaznaczyć, że pszenżyto uprawia się na mniej żyznych glebach, na których pszenica uzyskałaby słabsze rezultaty.
Aby wykorzystać pełny potencjał odmiany, konieczne jest odpowiednie nawożenie, skuteczna ochrona roślin oraz właściwy termin siewu. Zaniedbania w którymkolwiek z tych aspektów mogą zmniejszyć plon nawet o 0,5-1,5 tony na hektar.
Jaki jest średni plon pszenżyta ozimego w Polsce?
Średni plon pszenżyta ozimego w Polsce w 2024 roku wyniósł 44,5 dt/ha (4,45 t/ha), według danych GUS. Dla porównania, rok wcześniej zbiory były nieco lepsze, osiągając 45,4 dt/ha (4,54 t/ha).
Ten wynik jest także o 0,84 t/ha niższy niż plon pszenicy ozimej, która w tym samym czasie osiągnęła średnio 52,9 dt/ha (5,29 t/ha). Znacznie poniżej pszenżyta ozimego plasuje się pszenżyto jare, którego plony w 2024 roku według GUS osiągnęły 34,4 dt/ha (3,44 t/ha).
Warto jednak podkreślić, że wyniki te różnią się znacznie w poszczególnych regionach kraju. Przykładowo na Żuławach oraz Nizinie Wielkopolskiej plony pszenżyta ozimego mogą sięgać nawet około 6 t/ha, natomiast na Podkarpaciu i terenach wyżynnych zbiory są zwykle niższe, często spadając poniżej 4 t/ha.
Jakie plony pszenżyta osiągają dobre gospodarstwa rolne?
Dobrze prowadzona uprawa pszenżyta ozimego przynosi zazwyczaj plony rzędu 6-7,5 t/ha. W szczególnie korzystnych warunkach pogodowych, przy odpowiednim nawożeniu, można uzyskać nawet do 8 t/ha.
Aby osiągnąć takie efekty, niezbędne jest spełnienie kilku kluczowych warunków. Przede wszystkim gleba powinna należeć do klas I-IIIb i mieć odpowiednie pH, czyli powyżej 5,5. Ważne jest również precyzyjne dopasowanie dawki azotu, zaleca się od 22 do 26 kg N na każdą tonę plonu, co przy oczekiwanych 6 t/ha oznacza między 132 a 156 kg N na hektar. Nie można też zapominać o terminowym wysiewie oraz skutecznej ochronie fungicydowej.
Wykorzystanie odmian o wysokim potencjale plonowania, wraz z kompleksową ochroną roślin, umożliwia osiągnięcie wyników porównywalnych do tych uzyskiwanych w uprawie pszenicy. Jednocześnie produkcja pszenżyta jest mniej kosztowna, co wpływa korzystnie na ekonomię gospodarstwa.
| Spodziewany plon (t/ha) | Zalecana dawka azotu (kg N/ha) |
|---|---|
| 5 | 110-130 |
| 4 | 88-104 |
Co lepiej plonuje, pszenica czy pszenżyto?
Pszenica zazwyczaj przynosi wyższe plony niż pszenżyto, choć jej uprawa wymaga bardziej żyznych gleb i zaawansowanych metod agrotechnicznych. W 2024 roku, według danych GUS, średni plon pszenicy ozimej osiągnął 52,9 dt/ha (5,29 t/ha), podczas gdy pszenżyto ozime uzyskało 44,5 dt/ha (4,45 t/ha). Oznacza to przewagę pszenicy o około 0,84 t/ha.
W przypadku odmian jarych różnice są nieco mniejsze: pszenica jara dała plon na poziomie 40,8 dt/ha (4,08 t/ha), natomiast pszenżyto jare,34,4 dt/ha (3,44 t/ha), co przekłada się na różnicę 0,64 t/ha. Na mniej korzystnych glebach, takich jak kompleksy żytnie, pszenżyto wykazuje lepszą wydajność niż pszenica. Ma wtedy większy udział w potencjalnym plonie na glebach o niskiej żyzności.
Decydując się na uprawę danego gatunku, warto wziąć pod uwagę:
- Klasę gleby,
- Koszty związane z nawożeniem,
- Koszty związane z ochroną roślin.
Pszenica okazuje się zwykle bardziej dochodowa na glebach klasy I-IIIa, natomiast pszenżyto lub żyto zyskują przewagę na glebach o niższej klasie, czyli IVa-V.
Ile wynosi zazwyczaj plon pszenicy ozimej i jarej na 1 hektar?
Pszenica ozima w Polsce zazwyczaj osiąga plony w granicach 5,0-5,5 t/ha. W roku 2024 GUS zarejestrował średni wynik na poziomie 52,9 dt/ha, czyli 5,29 t/ha. Z kolei pszenica jara notuje niższe rezultaty, w tym samym czasie średnia wyniosła 40,8 dt/ha, czyli 4,08 t/ha, co jest zgodne z tendencjami z wcześniejszych lat.
Na bardzo żyznych glebach, które sprzyjają uprawie pszenicy, a także przy zastosowaniu zaawansowanych metod hodowlanych, plony pszenicy ozimej mogą sięgnąć 8-9 t/ha lub więcej. Uzyskanie takich wyników wiąże się jednak z koniecznością:
- Intensywnego nawożenia,
- Skutecznej ochrony roślin,
- Specjalistycznego wsparcia odmianowego.
Pszenica jara jest bardziej podatna na suszę w okresie wiosennym. W sezonach z niedostateczną ilością opadów jej plony mogą spaść nawet poniżej 3,5 t/ha, co znacząco wpływa na opłacalność uprawy. Pszenica zwyczajna (Triticum aestivum) pozostaje dominującym gatunkiem w polskim rolnictwie. Niemniej jednak, w wybranych regionach rośnie zainteresowanie pszenicą twardą (durum), która jest wykorzystywana przede wszystkim do produkcji makaronów.
Jak nawożenie i jakość gleby wpływają na wielkość plonu pszenżyta z 1 hektara?
Nawożenie azotowe oraz jakość gleby to kluczowe czynniki determinujące plon pszenżyta na hektar. W przypadku pszenżyta ozimego zaleca się aplikację azotu w ilości 22-26 kg N na każdą planowaną tonę ziarna. Przy przewidywanym plonie 5 ton na hektar, oznacza to dawkę od 110 do 130 kg N/ha, natomiast przy 6 tonach, od 132 do 156 kg N/ha.
Azot zazwyczaj podaje się w dwóch etapach:
- Pierwsza dawka startowa trafia do roślin na początku wegetacji, wiosną,
- Kolejna, podczas fazy strzelania w źdźbło.
- Warto zadbać o to, aby gleba miała pH powyżej 5,5 (mierzona w 1 M KCl) oraz co najmniej średnią zawartość fosforu i potasu.
Wysoka zawartość próchnicy w glebie odgrywa dodatkowo kluczową rolę. Poprawia ona zdolność gleby do zatrzymywania wody i ułatwia roślinom pobieranie niezbędnych składników odżywczych. Na glebach o niskim, niestabilnym odczynie (pH poniżej 5,0) nawet najlepsze nawożenie azotem nie przyniesie oczekiwanych efektów, ponieważ składniki mineralne pozostają w formach niedostępnych dla roślin.